چند وقتي است كه با نزديك شدن به زمان انتخابات مرحله دوم انتخابات مجلس، بداخلاقي ها و تخريب ها عليه جبهه پايداري از سوي سايت ها و مجلات و كارتل هاي اقتصادي بيشتر شده است.

در همين مدت اي ميل هاي متعددي نيز از سوي خانمي به نام زهرا حايري كه البته از شواهد مشخص است كه يكي از آقايان رسانه اي بنام جبهه متحد است، براي فعالان رسانه اي ارسال مي شود.

اين اي ميل ها براي من نيز مي آمد و بعد از ارسال عين همين مطالب را در سايت ها و مجلات حامي جبهه 7+8 ميديدم.

تا امروز كه فرستنده ي محترم فراموش كرده بود سابقه اي ميل را پاك كند و به لطف خدا منشا اين خرابكاري ها و تخريب ها هم رسوا و هم شناسايي شد.

همانطور كه مي بينيد مطلب را اول آقاي مجتبي توانگر( سردبير سابق الف و مسئول روابط عمومي 7+8) به اي ميل زهرا حايري فرضي فرستاده و بعد به مالك شريعتي و پيام تيرانداز رسيده،‌و چگونگي توزيع آن در رسانه ها و مدل هماهنگي نيز آمده است.

اين همان تقواي جمعي رسانه هاي 7+8 است!

برادران توانگر، شريعتي و محسن مهديان،‌ تيرانداز! خداقوت ،‌خسته نباشيد!!

پي نوشت:

شايد برخي اين افراد را نشناسند

، از اين رو يك معرفي اجمالي مي كنم:

آقاي مجتبي توانگر : سردبير سابق الف و مسئول روابط عمومي 7+8 ، كارشناس ارشد مركز پژوهش هاي مجلس و برادر عباس توانگر سردبير فارس نيوز

آقاي پيام تيرانداز: سردبير مهر 

آقاي محسن مهديان:  سردبير سابق جهان نيوز و مدیرکل اخبار داخلی خبرگزاري مهر

آقاي مالك شريعتي هم عنصر رسانه اي طيف 7+8 كه چندسال پيش خواستار حذف اشهد ان علي ولي الله از اذان براي وحدت! شده بود كه البته بعدا عذرخواهي كرد.

بعد التحریر: آقای شریعتی در وبلاگشان در مورد توضیحات بنده این طور نوشته اند: لازم به ذکر است که مطلب بنده این ادعای ایشان نبوده و پیگیری روش و منش رهبری در وحدت مسلمانان بوده است: "اذان مشترک مسلمانان؛ سخت اما شدنی" و هیچ عذرخواهی نیز در کار نبوده است بلکه در مطلب بعدی از این پیشنهاد خود با استناد به دستور رهبری برای پخش اذان اهل سنت از سيمای كردستان، کاملا دفاع هم نمودم، بنابراین اقدام ایشان در نسبت خلاف دادن به بنده قابل پیگرد قانونی است.

با ورود به انتخابات مجلس جريان هاي مختلفي شكل گرفته است و گروه ها و جناح ها سعي دارند تا در سبد راي مردم قرار گرفته و خود را به بهترين شكل عرضه مي كنند تا اقبال مردم به آنها افزوده شود.

هرنماينده و جرياني سعي مي كند با ارائه برنامه خود براي كانديداتوري، فضاي شفافي مقابل مردم قرار دهد. برخي وعده و وعيد مي دهند و برخي هم برنامه ريزي مي كنند و يك جريان قوي براي ايجاد برنامه شكل مي دهند.

اينكه جريانات سياسي در فضاي فعلي كشور، بخواهند مردم را ترغيب به اصل حضور در انتخابات و بالابردن مشاركت بكنند، امر ي پسنديده و اينكه عده اي نيز مردم را ترغيب به جبهه خود مي كنند نيز  در چنين فضايي غيرقابل جلوگيري است. جريانات مي خواهند با كسب بيشترين كرسي در انتخابات اداره مجلس را در دست بگيرند.

اما امروز يك خبر عجيب و غريب در پايگاه خبري تحليلي الف (متعلق به آقاي احمد توكلي نامزد جريان 7+6) منتشر شد، كه حاكي از نگرش خطرناك و افكار غلط در سرعده اي دارد.

اين پايگاه با انتشار يك تحليل مدعي شد در فهرست ۳۰نفره جبهه متحد اصولگرايان در تهران، ۱۹نفر به رياست حدادعادل و ۱۱نفر به رياست لاريجاني در مجلس تمايل دارند.

بله درست متوجه شديد، هم اكنون و درحاليكه هنوز زمان تبليغات كانديداها نيز شروع نشده است، عده اي بر سر رياست حداد و لاريجاني در حال نزاع هستند!

حال سئوال اينجاست چرا بايد موضوعي كه بعد از انتخابات ، تازه موضوعيت پيدا مي كند به صدر دغدغه هاي اعضاي اين جريان سياسي مبدل شود؟

بحث بر اين موضوع كه حداد رييس مجلس شود يا لاريجاني هم اكنون شبيه بحث پيرمرد و كوزه اي است كه در خواب آن را فروخت و زندگي خود را به كلي تغيير داد و وقتي از خواب پريد پايش به كوزه گرفت و كوزه شكست!

پرداختن به اين موضوع از آن جهت خطرناك است كه گويي راي مردم و انتخاب آنها ارزشي ندارد،‌ و هيچ درصدي براي راي نياوردن اين دو نفر ديده نمي شود و از جهت ديگر هم گويي هيچ اصلحي نسبت به اين دو در مجلس آينده وجود نخواهد داشت.

جريان هاي سياسي بايد شيفته خدمت به مردم باشند و هم اينك بحث بر سر چگونگي حل مشكلات مردم باشد نه اينكه جنگ قدرت بين خود راه بياندازند كه فلاني رييس شود يا فلاني!

به هرحال مردم فهيم ايران اين رفتار زشت جريان سياسي 7+6 را فراموش نمي كنند و به وقت خود پاسخ درخوري به آن خواهند داد.

آخرين چيزي كه از صنعت فيلم سازي هاي طالبي به خاطر داريم، به كجا چنين شتابان است، سريالي كه مخاطب را پاي گيرنده هاي خود نشاند و جزو بهترين هاي سالهاي اخير نيز بود.

بعد از فتنه 88 بسيار تلاش شد تا اين موضوع در قالب يك فيلم سينمايي و در يك قالب دراماتيك عرضه شود. خيابان هاي آرام كمال تبريزي و گزارش يك جشن حاتمي كيا فيلمهايي بودند كه فضا را به نفع جريان فتنه تعريف مي كردند و پايان نامه و اخراجي هاي 3 سعي داشتند فضايي را به نفع جرايان انقلابي ايجاد كنند.

البته هر دو دسته اين فيلمها دچار افراط و تفريط بودند و بدون صراحت و بيشتر با نماد و سمبل، ذهن مخاطب را به سمت موضوع اصلي رهنمون مي كردند.

اواخر سال 88 بود كه طالبي تصميم خود را براي ساخت يك فيلم سياسي با موضوع فتنه 88 اعلام كرد، و بعد از آن با تلاش و مطالعه يك ساله كتب و ديدن فيلم ها و مستندهاي مرتبط با موضوع فتنه، سناريوي كار آماده شد.

قلاده هاي طلاي طالبي به خوبي فتنه را روايت مي كند، آنقدر خوب كه فكر مي كني داري مستند نگاه مي كني،‌ ماجرا از طرح ترور خاتمي و كشته سازي و پروژه ارديبهشت داغ شروع مي شود و به خوبي نقش ايادي استكبار در فتنه روشن مي شود.

قتل ندا آقاسلطان،‌قتل مردم كف خيابان، حمله به پايگاه بسيج و چگونگي كشته شدن چند نفر به دست نيروهاي بسيجي،‌ سازماندهي تجمعات و اغتشاشات به خوبي در اين فيلم روشن مي شود و تاجايي كه به قول يكي از بينندگان فيلم در برج ميلاد "قلاده هاي طلا براي جشنواره اي ها فيلم سينمايي است،‌براي بسيجي ها، خاطره"

شخصيت هاي قلاده هاي طلا سياه و سفيد نيستند، همه معترضين به انتخابات اراذل و اوباش و عامل بيگانه نيستند،‌ اما فريب خورده هستند، هنر طالبي به نمايش دادن روند فريب خوردن است،‌از شانتاژهاي موسوي تا حرف هاي صبح انتخابات همسراكبررفسنجاني و شعار تقلب بزرگ كه رمز عمليت فتنه بود،‌به خوبي در روند داستان در ذهن مخاطب جا مي افتد.

سياه يا آرماني نديدن وضعيت به رغم وجود سياهي ها و سفيدي ها موضوع ديگري است كه در فيلم طالبي نمايان است. پليس بد وجود دارد، اما پليس خوب هم هست،‌اطلاعاتي خائن وجود دارد و در عمق سيستم هم  نفوذ كرده، اما رويش ها و انسان هاي دست پاك بسياري هم هستند؛ فيلم برشي از واقعيت است.

جسارت طالبي در به نمايش كشيدن ضعف دستگاه اطلاعاتي – امنيتي كشور و ترميم ضعف توسط خود سيستم فوق العاده است. به راستي فتنه اي كه رهبري انقلاب نيز پرده از برنامه ريزي 10 ساله براي آن، برميدارد چگونه در داخل سيستم امنيتي تشخيص داده نمي شود و از آن به عنوان هيجان انتخابات ياد مي شود؟ جواب مشخص است،‌جاسوس در وزارت اطلاعات است!

در فيلم خواهر و برادري نيز وجود دارند كه يكي حامي موسوي و ديگري احمدي ن‍ژادي است. اين دو در روند تبليغات با هم كل كل و كركري دارند و بعد از مشخص شدن نتايج انتخابات باهم درگير مي شوند و دعواي مفصلي با هم مي كنند – درست مثل خيلي از خانواده ها كه دچا همين اختلاف شد- اما در سكانس نهايي فيلم كنار هم در برابر سفارت انگليس مي ايستند و شعار مي دهند.

يادم مي آيد در فيلم از كرخه تا راين وقتي يك جانباز بريده از  نظام كه براي پناهندگي به آلمان رفته، نمايش داده شد، رهبري فرموده بودند اگر اين جانباز هم در هواپيما نشان داده مي شد كه به ايران برمي گردد،‌ ديگر فيلم عالي بود.

طالبي در اين فيلم جهش فيلم سازي خود را به رخ مخاطب مي كشد و يك سينمايي با ريتم تند را به مخاطب عرضه مي كند.

البته اگر فيلم تنها بر تكنيكها تكيه مي كرد،‌اينچنين مقبول نمي افتاد و حتما اثر وضعي نيت طالبي است كه مخاطب را اين چنين به وجد آورده كه هر سخن كه از دل برآيد لاجرم بر دل نشيند.

طالبي فيلسماز انقلاب است و قلاده هاي طلايش خسته نباشيد نمي خواهد، طالبي خاطره بد فيلم هاي سياسي ضد نظام مثل زادبوم و گزارش يك جشن و ... را از دهن ما برد، اين تقريبا اولين بار بود كه پس از ديدن يك فيلم سياسي راضي و خوشحال از سالن سينما بيرون مي رفتيم.

آقاي طالبي، قبول باشد!

«چقدر خوب است كه همه‌ى وعده‌هاdى كه دولت به مردم داده، عمل بشود. اگر چنانچه وعده‌اى به مردم داده بشود و عمل نشود، اين مشكلات درست خواهد كرد؛ نه فقط نسبت به دولت، بلكه به نظام.

 آقاى رئيس جمهور اشاره كردند كه به ما مي‌گويند شما سطح توقعات مردم را بالا برديد. اين بالا بردن سطح توقعات، ناشى از اين نيست كه شما نواقص خودتان را گفته‌ايد، مردم توقعات‌شان بالا رفته؛ نه، توقعات با دادن وعده‌ها بالا مي‌رود. اگر ما بتوانيم به اين وعده‌ها عمل كنيم، توقعات مردم تبديل مي‌شود به ايمان و اعتقاد مردم؛ اين خوب است. كارى كنيم كه آنچه را كه گفته‌ايم انجام مي‎دهيم، انجام بدهيم و مردم ببينند كه انجام گرفته."

اینها سخنان رهبر معظم انقلاب است که هنوز دو هفته از بیان آنها در دیدار با هیئت دولت نمی گذرد. پیام مشخصی هم دارد. به جای وعده که مردم را متوقع می کند باید کار کرد، عمل کرد و به نتیجه رسید.

هرچند بنا در نگارش این مطلب این است که وعده دادن دولت، از جنس وعده سر خرمن نیست و دولت خدمت‌گزار با کار، تلاش و مجاهدت از همان سال 84 تا کنون کارهای بزرگی را انجام داده است که گاهي برخی از آنها در حد آرزو برای مردم و نظام مطرح می شده است. کارهایی مثل تحقق بخشیدن به سازو کار هسته ای، هدفمندی یارانه ها، سهمیه بندی بنزین و هزار کار دیگری که دولت انجام داده و البته گزارش های آن در هفته دولت توسط  سایت‌های مرتبط اعلام شد.

اما دغدغه اصلی، وعده هایی است که ممکن است به هر دلیلی اعم از کارشکنی و یا ناتوانی انجام نشود، یا به نحو مطلوب انجام نشود، و یا کلا مسئله پاک شود. مثال مشخص در این خصوص، وعده رییس‌جمهور محترم در خصوص حساب آتیه کودکان است. نه از یک میلیون خبری شد، نه از حساب ماهانه، پول‌های واریزی هم از حساب‌ها خارج شد. در مورد استخدام چند هزار پرستار باز همین اتفاق افتاد. رییس جمهور وعده ای داد و عملی نشد.

این خلف وعده ها و وفا نکردن به عهد توسط دولت مردم را نه تنها به دولت بلکه به نظام بدبین می کند و وعده های دیگر آن را نیز زیر سئوال می برد و شعار های اساسی مانند عدالت را نیز زایل می کند.

پس از دیدار رهبر انقلاب با هیئت دولت و آن سخنان در خصوص وعده ها، باز هم شاهد هستیم طی دو هفته چند وعده درشت دیگر توسط دولت به مردم داده شده، یارانه ها می تواند سه برابر شود، سال 91 همه ایرانیان خانه دار می شوند، تا پایان امسال دو و نیم میلیون شغل ایجاد می شود.

هرچند وزیر کارو رفاه و تعاون گفته که "ما خودمان هدف‌مان را بزرگ ترسیم کرده ایم و در این راه تمام تلاش‎مان را می کنیم، اگر به هدف رسیدیم که چه بهتر اما اگر هم نرسیدیم، کسی به ما تکلیف نکرده بود دو میلیون و 500 هزار شغل را ایجاد کنیم،  اگر توانستیم دو میلیون و 500 هزار شغل، یا نه دو میلیون یا یک میلیون مگر قانونی وجود دارد که ما را ملزم به این کار کرده باشد؟"

آقای وزیر و دولت محترم باید بداند اینگونه نیست که وعده 100 بدهند و بعد مردم را بخواهند به کمتر قانع کنند، الزام کار، دادن وعده است، وعده تعهد می آورد. اگر همه بخواهند وعده دهند و عمل نکنند و به این راحتی بگویند ملزم که نیستیم!، سنگ روی سنگ بند نمی شود.

تعالیم اسلامی ما با این مشی متفاوت است (وأوفوا بالعهد إن العهد كان مسؤولا) دولتمردان و مسئولان باید توجه داشته باشند که این وعده ها بدون به نتیجه رسیدن ارزش ندارد و کم کم اعتماد مردم را سلب می کند، پس چه بهتر است که بتوان بدون دادن وعده، عمل کرد و به جای حرف و رؤیا و آرزو، نتیجه را به مردم خوب ایران تقدیم کرد.

* این مطلب را برای دوستانم در رجانیوز نوشته ام

میلاد موفور السرور قطب عالم امکان، حضرت صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف، عید بزرگ شیعیان است.

هر چند بعضا دیده شده که مراسم میلاد حضرت در نیمه شعبان، با اشک و حزن منتظران همراه است، خیلی بوی شادی نمی دهد. مردم همه به هم تبریک می گویند. کوچه و خیابان و شهر را آذین بسته اند. اما نه برای سالروز تولدش، بلکه برای مقدمش.

هیئت های مذهبی هم بعد از سرود و مولودی خوانی، معمولا مناجات و گریه ای هم دارند و این موضوع برای برخی حل نشده و به آن ایراد می گیرند که در روز جشن میلاد حضرت ولی عصر، که دیگر جای غم و قصه نیست.

جواب کوتاه و مستدلی به این عزیزان می دهم و عرضم را تمام می کنم.

ندبه، در لغت عرب به معنای گریه و شیون است، نه هر گریه و شیونی، بلکه آن گریه ای که صدای انسان از گریه بلند شود و فریاد بزند.

در تعالیم شیعی از امام صادق دعای ندبه نقل شده که هر صبح جمعه در انتظار مولایمان خوانده شود. عید قربان، عید غدیر، عید فطر و عید جمعه، اینها بزرگترین اعیاد مسلمین است که در آنها خواندن دعای ندبه سفارش شده است.

ندبه در عید، یک تذکر است، دستور به گریه و فغان از غیبت یک تلنگر است که عید بدون حضور مولا عید نیست.

از همین رو همواره شاهد اشک دیده منتظران در نیمه شعبان هستیم

متی ترانا و نراک؟

هرچند ئیل در زبان عبری به معنی خداست، اما الله که نیست!

دیشب شبکه سوم تلویزیون، مستند تقاطع درباره قتل نداآقاسلطان را نشان داد. الان قصد بررسی مستند و کیفیت آن را ندارم. چه آنکه در برابر ساخته بی سر و ته صدای آمریکا این یک شاهکار به حساب می آمد. 

قسمتی از فیلم به عباس کارگر جاوید اختصاص داشت. فرد بسیجی که به گفته آرش حجازی، قاتل ندا بوده است. اما نه اسلحه ای از او پیدا شد، نه سندی بر قاتل بودن وی.

دیروز عباس درحالی جلوی دوربین رفت که با ماسک صورتش را پوشانده بود. ماسکی که برای او زندگی را به ارمغان آورده بود. او به خوبی از خودش دفاع کرد و همه اتهامات را پاسخ داد.

تکه ای از فیلم اما تکان دهنده بود.

عباس رو به استاد موسیقی و دیگر شاهد قتل می گوید: شما هم مثل من متهم به قتل ندا بودید، اما کدامتان زندگی اش را رها کرد؟ من الان توی اتاق 6 متری زندگی می کنم. شماره تلفن و آدرس من در سراسر دنیا پخش شد. بیشترین آزار و اذیت را من متحمل شدم، چرا؟

چرایش را من می گویم. چون عباس یک بسیجی بود.

دیشب غمی در صدا و سیمای عباس دیدم که اضطرار در آن موج می زد. عباس به جای من آنجا بود.  به جای تو. به جای تک تک ما.

حالا همین جا اعلام می کنم و از همه دوستان وبلاگ نویس می خواهم تا اعلام کنند و به این جمع بپیوندند: ما همه عباس کارگر جاویدیم.

خواهر مجید توکلی را حتما به خاطر دارید. قهرمان پوشالی به اصطلاح جنبش دانشجویی سبزها. دانشجوی کشتیرانی دانشگاه امیرکبیر که پس ازچهار ترم پیاپی مشروطی از دانشگاه اخراج شد. مجید توکلی 16 آذر سال گذشته بود که بعد از آنكه نتوانست با سخنراني ساختار شكنانه و اهانت آميز خود بر تعداد تجمع كنندگان حامي مير حسين موسوي بيفزايد، با مشاهده حضور پررنگ دانشجويان حامي انقلاب اسلامي احساس خطر كرد و با آرايش و لباس زنانه آماده فرار از دانشگاه شد.

مجید كه همانند زنان محجبه، مانتو به تن كرده و مقنعه و چادر به سر داشت و حتي يك كيف زنانه را نيز براي محكم كاري به دوش انداخته بود، در رسيدن به هدف خود ناكام ماند و توسط مامورين امنيتي دستگير شد.

خواهر مجید توکلی هم اکنون در زندان است.

فرزاد کمانگر را هم حتما می شناسید. تروریستی که عضو پژاک بود و در چند عملیات بمب گذاری تروریستی شرکت داشت. بگذریم که بعد از اعمال مجازات وی داماد لرستان و عروس آذربایجان و شیخک ساده لوح از وی حمایت کردند و گفتند که نباید اعدا می شده، اما نکته ای که میخواهم به آن اشاره کنم، چیز دیگری است.

خواهر مجید توکلی در یادداشتی که از زندان اوین برای یک سایت ضد انقلاب فرستاده، به نکات جالبی اشاره کرده است، از وقت درس خواندن و والیال بازی کردن و کتابخانه رفتن!! در اوین که بگذریم، این قهرمان پوشالی حملاتی مجدد به نظام جمهوری اسلامی داشته و مدعی شده که اعدام شیوه ی استبداد است و گفته که فرزاد نه یک تروریست بلکه یک معلم ساده بود!

کلی هم آسمان را به ریسمان وصل کرده که قوه قضاییه دروغ گفته و بی شرمانه حکم اضافی برایش صادر کرده است.

قصدم اصلا پرداختن و جواب به مسائل مطرح شده توسط توکلی نیست. زیر نامه 21 اردیبهشت توکی تاکید شده زندان اوین. نامه مشابهی هم مهدیه گلرو نوشته برای شیرین علم هولی، یکی دیگر از همین تروریست ها و اوهم تاکید دارد که از زندان اوین نامه را فرستاده است.

حال سئوال اینجاست که قهرمانان پوشالی که مدعی تجاوز و سخت گیری و ... در زندان ها هستند، چگونه دم خروس این نامه ها را پنهان می کنند؟ یا این نامه ها را کس دیگری نوشته که آن وقت تکلیف معلوم است، یا ار این نوشته اند، چه زندان خوبی است که هم این ها جرات نوشتن این مطالب را دارند هم می توانند به بیرون منتقل کنند!

بعضی وقت ها آدم بیشتر احساس می کند که آزادی در ایران واقعا نزدیک به مطلق است.

1) روزی که نیروگاه هسته ای نطنز را فک پلمپ می کردند خوب یادم هست. در جریان یک اردوی دانشجویی در دانشگاه فردوسی مشهد بودیم. تلویزیون سلف دانشگاه که خبر را پخش کرد و تصاویر را نشان داد، انگار که خداداد عزیزی گل دوم را به استرالیا زده باشد، همه از جا پریدند و کف زدند. هنوز هم یادم نمی رود که بعضی ها از اشک شوق برخی دیگر، متعجب شده بودند.

روز دیگری را هم یادم هست که با دانشجوهای آن وقت، جلوی مجموعه سعد آباد به حضور سران کشورهای اروپایی برای فشار بر ایران برای پذیرش پروتکل الحاقی و تعلیق کلیه فعالیت های هسته ای تجمع کرده بودیم. ذوق زدگی مسئولان وقت دولت و غم چهره دانشجو ها را اصلا یادم نمی رود. موضوع هسته ای شده بود محک غیرت. هر که این غم و اندوه 29 مهر 82 را دیده بود، آن شادی شکستن پلمپ را فراموش نمی کند.

2) هرچند ارزش ملی شدن صنعت نفت توسط مرحوم کاشانی و مصدق به جای خود باقی است و هیچ ایرانی به خود جرات تعرض به آن را نمی دهد، اما سیر تاریخ نشان می دهد که اهميت به كارگيرى انرژى هسته‏اى و به دست آوردن فناورى هسته‏اى در كشور ما، از كشف و استخراج نفت - آن روزى كه براى اول‏بار در كشور ما نفت استخراج شد - بيشتر است.

باید ببینیم نفت چقدر در سرنوشت کشور ما تاثیر گذار است. نفتی که با آن زحمت کشف شد و با آن رشادت ها ملی شد، امروز به معنای واقعی کلمه دارد به هدر می رود. این بلایی است که ما به سر نفت می آوریم.

اما فعالیت صلح آمیز هسته ای با این سرعت و با این پیشرفت، استخراج آن حقيقت نهفته‏ى در مغز و ذهن انسان در وراى اين ظواهر عالم وجود است. اين كار تاريخ‏ساز است. اهمیت مساله هسته ای و عقب نشینی در آن هم به مراتب بیشتر از مسئله نقت بوده است. این موضوع مورد توافق همه گروه ها و جریان های سیاسی است به طوری که بارها توسط مقام معظم رهبری و رییس جمهور مطرح شده و حتی میرحسین موسوی نیز در جریان انتخابات به این نکته اعتراف کرده است.

3) می گویند تاسیسات هسته ای ایران، مثلا همین نیروگاه بوشهر از زمان شاه آغاز شده! و بعد از انقلاب هم همینطور کار کرده اند و رسیده به دوران اصلاحات. یک مدتی صلاح مملکت در تعلیقش بوده! بعد هم سیاست های کلی نظام شده است رفع تعلیق و یک عده ای زحمت فک پلمپ را کشیده اند.

راستش دستاوردهای ملی اینچنینی منزه از اینگونه مباحث است اما خوب است که ببینیم اگر حرفی که می زنند درست است، یا لااقل قسمتی اش درست باشد، همت چه کسی در مسئله هسته ای مضاعف بود؟ کار کدام دولت در ساخت نیروگاه مضاعف بود؟

دستیابی ایران به فن آوری غنی سازی اورانیوم و راه اندازی یک زنجیره کامل غنی سازی در نطنز، راه اندازي اولين مجموعه 3000 تايي ماشين هاي سانتريفيوژ براي رسيدن به غناي مورد نياز تا %5 (وارد شدن به مرحله صنعتي)و كسب دانش فني طراحي و اجراي سيستم هاي كنترل و اتوماسيون و الكتريكال فرآيند غني سازي، ساخت، نصب و راه اندازي تجهيزات اصلي مورد نياز تاسيسات غني سازي نظير اتوكلاو، تله هاي سرد، تله هاي شيميايي، انواع شيرهاي خلاًً، شيرهاي كنترل فشار تحت شرايط خلاً و انواع اتصالات خلاً با Leak Rate هاي مختلف ، اينورترهاي فركانس بالا و آغاز نصب 6000 سانتریفیوژ جدید ، ساخت سایتهای جدید نظیر فردو؛ اینها را کدام دولت ساخت؟ چه کسی تصویب کرد؟ مگر یادمان می رود که نمایندگان خوشحال مجلس ششم رفتند که طرح سه فوریتی برای تعلیق داوطلبانه به مجلس ببرند؟

و مردم همیشه به یاد خواهند داشت که ایران عزتمندی که مقابل سلطه گران ایستاد و سر سوزنی هم عقب ننشست در سایه ولایت پذیری رییس جمهور و کار مضاعف دانشمندان هسته ای بود.

این مطلب را برای دوستانم در رجانیوز نوشتم.

دارا و ندار اولین تجربه تلویزیونی مسعود ده نمکی است. ده نمکی را با آرمانهای عدالتخوانه اش می شناسم. از آرشیو نشریه "شلمچه". همان موقع ها - اسفند 76- هم دغدغه اش "از شهردار کوخ نشین تا شهردار کاخ نشین" بود.

^{باکری آمد و آبروی هر چه شهردار بود برد. او به درد همان جبهه می خورد. شهرداری که صاحبخانه نباشد به درد نمی خورد، شهرما خانه ماست و شهردار ما صاحبخانه ما. شهرداری که لباس رفتگرها را به تن کند و خودش راه فاضلاب کوچه ها را باز کند که عمرا از فرماندهی یک لشکر بالاتر نخواهد رفت. عصر عصر پول است . عصر ثروت. عصر تکنولوژی ، تکنولوژی یعنی تعظیم درباربر دلار، کرنش در برابر مارکو سینه خیز برای پوند.}

مسعود ده نمکی در این سالها تفاوتی نکرده است. دغدغه هایش هنوز همان اسلام ناب و اسلام آمریکایی است. جنگ فقر و غنا ست. ایستادگی مستضعفان و طعم فقر چشیدگان بر روی اصول انقلاب است.

بی شک شجاعت ده نمکی برای ورود به این محدوده ممنوعه موجب برخی انتقادهای توهین آمیز به وی و کار وی شده است.

ده نمکی نماد یک جریان است.  با  شجاعت و غیرت یک تنه سرمایه داری را تحقیر کرده است و علم عدالتخواهی را بلند کرده است. حالا بسیار دیدم برخی دوستان حزب اللهی و بچه های ارزشی شروع کردن ژست روشنفکری گرفتن و بد و بیراه بار ده نمکی کردن.

مقام معظم رهبري در تاريخ 4 تير ماه 87 جملات زیبایی دارند که مانند بقیه جملات ایشان متاسفانه مهجور مانده است:

این در نعت دارا و ندار بود و در اثبات برادری.

اما این سریال ایرادهایی هم دارد. که شاید خود آقای ده نمکی بهتر از همه آنها را بداند. فیلنامه چندان قوی نیست و سطحی بودن داستان و شخصیت پردازی و ایجادنکردن داستان های فرعی موجب شده دیدن سریال خسته کننده باشد و جذابیت لازم را نداشته باشد.

استفاده نکردن از بازیگران اخراجی ها و یا محمدرضا شریفی نیا بدلیل اینکه منتقدین را راضی کند، یا هر علت دیگری از دیگر مواردی است که موجب شده تا سریال قوام نداشته باشد.

خوب بود آقای ده نمکی  فقر را ملموس تر نشان می داد. نمی دانم این جایی که مسعود خان نشان می دهد، کجاست. اما می دانیم فقیر اقتصادی لزوما فقیر فرهنگی نیست که هنوز آفتابه داشته باشد یا اینکه از دیدن زن خارجی در سریال توسط شوهرش بخواهد لجبازی کند. یا اینکه تعصب بیخود داشته باشد و دائم بر سر و صورت خود بکوبد.

داراهای سریال هم نوکیسه هستند اما جایی نشانی از نوکیسگی آنها نیست خوب بودد فلش بکی به چند سال پیش خانواده تیمور زده می شد تا برای بیننده روشن شود.

به هر حال فکر می کنم دارا و ندار برای شروع خوب است. باید همه کمک کنیم تا اثر بعدی ایده آل شود.

خداقوت آقای ده نمکی!

امروز روز مرگ فتنه بود و سرخوردگی و ناامیدی و یأس در سبزها موج می زند.

نوشته های زیر نمونه هایی است از اعتراف به این سرخوردگی و شکست و انشقاق.

با دقت بخوانید:

تبارشناسی سبزها از زبان خود سبزها:

امروز ساعت 7:00 صبح جاده چالوس و اتوبان کرج از میدان آزادی شلوغ تر بود . ما بی شماریم یا بی شمالیم ؟

منبع: توئیتر EhsanIrani69

بغض دارم از ديدن اين همه بسيجي. ولي خوشحالم كه رفتم

منبع: گودر somaye

ما صد نفر بودیم، یعنی بی شمار!

برگشته‌ام خانه. میدان صادقیه بودیم از قبل از ۱۰ تا حدود ۱۲. همان اوایل همدیگر را پیدا کردیم و کمی شعار دادیم و یار دبستانی خواندیم. شاید صد نفر می‌شدیم. متفرق‌مان کردند

.

منبع: گودر پرستو دوکوهی parastoo

اعترافات سبز

اتفاق خاصی نیفتاد...ما ده و نیم اینا صادقیه بودیم...هی میدون رو گشتیم...گله به گله آدم ایستاده بود.. دور و بر صادقیه و جناح و فردوس پررررررر از لباس شخصی و بسیجی...نشد حتی نماد سبز دربیاریم...تا یک جایی می ایستادیم با باتوم و شلنگ می ریختن که حرکت کنین...

بعد بامزه ش وزیر شعارشون بود که اون وسط داد می زد:برادران،خواهران،اتحاد اتحاد...،نمی دونم با کدوم برادر و خواهرش بود!!در هر صورت فکر نکنم با ما بودبعد مثلا اوج تلاشمون این بود که از جامون تکون نخوریم. بیان بزنن اصلا
من؟گریه مه الان...نشد هیچ کاری بکنیم
بعدش واقعا کم نبودن اینهایی که خانوادگی اومده بودن،پرچم ایران دستشون بود ،می دیدن که بسیجی ها دارن باتوم دور سرشون می چرخونن و حمله می کنن سمت ما،اما اینا همچنان داد می زدن:مرگ بر منافق
دردناک بود.که بچه پنج،شش ساله شون مثلا ما رو نگاه می کرد و پرچمشون رو تکون می داد:مرگ بر تفاقق(یه چی تو همین مایه ها)
درد ناک تر اینکه نفرت رو می شد توی تمام چشم آدمهای شهر دید امروز.می ترسم،از اینکه قرار باشه تنها وحدتمون همین باشه،همین نفرت،بدجوری می ترسم

منبع: گودر مریم محمدخوار maryam

دلگرم باشید و یه مدت هم خفه خون بگیرید!

بابا چه انتظاری داشتین شماها؟ چرا به این میگین شکست؟ من نمیفهمم، ملاکتون رو. اگر بنا بود همچنان جنبش سبز زنده نگه دارند، این کار رو کردند مردم، اگر هدف انعکاس خارجی بود، خوب انعکاس پیدا کرد باورتون نمیشه برین گوگل نیوز چک کنین. اگر هم قرار بود صداتون شنیده بشه که شد. حالا دیگه من نمیفهمم این زانوی غم تو بغل گرفتن ها و به همدیگه پریدن ها چه فایده داره.
یه چند وقت ساکت باشیم ببینیم اون دو سه نفری که بالا هستن چی میگن
ای بابا

منبع: گودر حسین شیخ الاسلامی Hossein

این مطلب را برای دوستان خبرنامه دانشجویان ایران نوشته ام:

"عطیه" زن بیماری که دکترها به او گفته اند تنها چهار ماه دیگر زنده است و دو ماه هم از این چهار ماه گذشته و راضی به عمل جراحی هم نمی شود، با افسردگی کامل به پیشنهاد همسرش به زیارت آمده اند.

فیلم به خوبی شلوغی افکار و جستجوی آرامش را در رفتار و گفتار و نوشتار عطیه به نمایش درآورده است. فریادهای مداوم او در حمام هتل، نوع نوشته های او برای رادیو، جر و بحث و بی اعتنایی به همسرش، حساس بودن به عطوفت دیگران در قبال خودش گوشه هایی از ظرفت هایی است که رسول صدر عاملی تلاش دارد به مخاطب منتقل کند.

عطیه هنگامی که به مشهد می رسد، حتی رغبت پیاده شدن از قطار را هم ندارد و با بی تفاوتی کامل به همسرش به راه می افتد. اصرار دارد که یک شب بیشتر نماند و زود به تهران برگردد.

حرف زدن های بی توقف راننده مشهدی، اتفاقات حاشیه خیابان، دلسوزی دکتر داروخانه و نماهایی از زائران در حرم نشان از یک فیلم مستندگونه دارد که با ظرافت، روزمرگی های زندگی مردم را به تصویر کشیده است.

عطیه در میان فیلم با دخترکی روبرو می شود که در حرم گمشده و به دنبال خانواده اش می گردد. حس عطیه به دخترک که خود او را طوطی نامگذاری می کند، حسی حتی فراتر از حس مادری است که فرزندش را در آغوش میگیرد. عطیه با دخترک ناهار می خورد ، برایش لباس میخرد، عکس یادگاری می اندازد، از بیماری او درمانده و مضطرب می شود؛ درست مثل مادری مهربان و در نهایت هم دخترک را در آغوش خود می خواباند تا مادر واقعی او پیدا شود.

دخترک در واقع خود عطیه است که در حرم گمشده است، عطیه نیز مانند دخترک کسی را ندارد، همه او را و او نیز همه را رها کرده است. این تلاطم عطیه برای رساندن دخترک به آغوش مادر، در واقع سیر آرامش بخشی امام رئوف، به عطیه و همه زائران است.

زیارت عطیه از حرم هرچند تنها از المان های زیارت تنها اذن دخول را دارد، اما حس خوب حضور در حرم که مایه آرامش است را به نمایش گذاشته است.

102299 کل آرا

79211 رای احمدی نژاد

20848 رای میرحسین موسوی

783 رای باطله

 770 رای محسن رضایی

687 رای مهدی کروبی

http://www.kayhannews.ir/881013/2.HTM#other200

این نشانی یادداشت شریعتمداری؛ ما که هر چه خواندیم جام زهر نداشت.

نشست خبری مصطفی کواکبیان 87/1/31

کواکبيان در پاسخ به سوال خبرنگار «شبکه خبر دانشجو» در خصوص درج مطلبي در روزنامه مردمسالاري مبني بر مصاحبه انجام نشده رئيس جمهوري با صدا و سيما گفت: كاش آنها كه اين همه هجمه بردند، يك بار مطلب مردمسالاري را مي‌خواندند؛ تيتر مطلب اين بود كه با سخنراني گراني حل نمي‌شود، از طرفي ما كه مصاحبه آن شب را نقل نكرديم، بلکه در خصوص سخنراني‌هاي پيشين رئيس جمهوري مطلب نوشته بوديم؛ البته اين موضوع حساب و كتاب مملكت را نشان مي‌دهد، چرا كسي در خصوص لغو شدن مصاحبه رئيس جمهوري سؤال نمي‌كند؟

حکایت این روزها و مطبوعات ما حکایت غریبی شده است. برخی که تا دو سال پیش تنها درآمدشان از راه رپرتاژ آگهی و  تطمیع از شرکت های مختلف تجاری و انعکاس مثبت خبری برای آنها می گذشت، این روزها دم از استقلال می زنند و مدعی حرفه ای گری دارند.

البته قبول دارم کلمه "حرفه ای " خیلی دوست داشتنی است و بالاخره باکلاس است درست مثل بعضی اسم ها؛ دوستی می گفت بالاخره از اسم هم معلوم است که لوریس چکناواریان بهتر از حسین انتظامی است! حالا حتما فواد هم حرفه ای تر از حسن و ... باید باشد دیگر!

سایتی در فضای انتخابات به نفع یکی از آقازاده ها شکل گرفت که آنقدر محفلی و مرموز و مخوف عمل می کند که حتی غرفه ای در نمایشگاه مطبوعات نگرفت تا ببینیم بالاخره عوامل این سایت چه کسانی هستند. به خدا هر سال کلی حال می کنم با این غرفه بوشهرنیوز که یک عدد روحانی خوش تیپ آن را اداره می کند و می آید و به مخاطبش جواب می دهد.

یک اصلی وجود دارد که باید ببینی اگر کار درستی انجام شد، داد چه کسانی بلند می شود؟ چه کسانی اعتراض می کنند؟ اینکه سایت آینده به حرکت دیروز مردم در بیرون کردن کروبی از نمایشگاه حمله کرده ، جای خوشحالی است.

آینده ای که بارها به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی حمله کرده است و از هیچ تلاشی برای هتک حرمت سپاه دریغ نکرده در حالی دلسوز بچه های حفاظت سپاه شد، که اصلا محافظت از شیخ ساده لوح اصلاحات به عهده نیروی انتظامی است نه سپاه!

آینده در حالی مدعی شده که عوامل رسانه‌های حامی دولت عوامل اصلی خشونت‌های دیروز بوده‌اند که عکس بنده و آقای روزی طلب و یکی از دوستان را منتشر کرده و دورش هم خط قرمزی کشیده است!

در این که دیروز من و این دو دوست آنجا بودیم که شکی نیست، وظیفه دینی مان را انجام دادیم. بالاخره یک جایی مرد باید از نامرد شناخته شود، اگر مهدی کروبی برداشت هر مزخرفی از دهانش در آمد بار کشور و مسئولین و انقلاب کرد بعد هم به منتظری مطرود امام نامه نوشت، دیگر یار امام نیست و اعتراض به وی واجب است.

اما نکته اینجاست خبرنگاران آینده همه را به کیش خود پندارند و گمان می کنند همه مانند آنها دستور بگیره آقازاده آشوبگری هستند؛ نخیر ما قطره ای از دریای بیکران ملت در مصلی بودیم که همانند آنها به حضور یک منافق معترض بودیم. و جالب تر اینجاست که صدای اعتراض و مرگ بر منافق مردم ما را از غرفه هامان به میان مردم کشید.

اما چه کنیم که آینده ای ها نمی خواهند بفهمد یک رسانه ای، یک حامی دولت ، قبل از اینها آدم است، جرو همین مردم است و مردم هم این خبرنگار و رسانه هاشان را از خودشان می دانند.

امروز نمايشگاه مطبوعات و خبرگزاري ها شاهد حضور نفر پنجم انتخابات بود، فردي كه آراي او از آراي باطله هم كمتر بود.

مهدي كروبي كه به عنوان پيش قراول و پيش مرگ خاتمي و موسوي در نمايشگاه حاضر شده بود،‌ بايد درس هاي بزرگي از اين ديدار 30 دقيقه اي بگيرد.

از همان ابتداي حضور كروبي در نمايشگاه مردم توجه چنداني به وي نداشتند، مثل انتخابات. اما خب اينكه يك نفر چقدر مي تواند اعتماد به نفس باشد و در هر صحنه اي بازنده شود و باز هم با اقتدار كامل! بيايد،‌چيزي است كه مردم را دور او بيشتر جمع كرد.

البته منكر اين نمي شوم كه بالاخره درصدي از مردم هم به عنوان هوادار كروبي در صحنه حاضر بودند،‌ اما درصد هواداران كروبي حتي به نيروهاي حراست و محافظين كلت به دستش درصد ناچيزي بود.

سواي اين  شعار يا حسين، ميرحسين سبزهاي لجني نيز حكايت از استفاده ابزاري از كروبي داشت.

مردم شعار مرگ بر منافق را به كروبي دادند، چون وي را لايق اين كلمه مي دانستند و چه قدر خوب به وي گفتند "حروم خور برو بيرون" تا متوجه شود كه شكمش از حرام پر شده كه اينگونه عمل مي كند.

اگر در اين بين عمامه اي هم از سرش افتاد، مردم خواستند كه بيفتد و قبل از مردم خود او باعث شد وي را كه قبل تز ها مورد تكريم مردم بود، اكنون مورد نفرين قرار دهد. البته انتظار بود قبل از مردم دادگاه ويژه روحانيت اين كار را مي كرد و وي را خلع لباس مي نمود.

به هر حال مهدي كروبي،‌اين شيخ ساده لوح كه بي شك بدل منتظري است امروز بايد فهميده باشد كه مردم مي فهمند كه چه كساني از مسير منحرف شده اند و جواب آنها را مي دهند.

هر چند با ذوق زدگي كه در كروبي ديدم و دستي كه بعد از آن همه مرگ بر منافق و لنگه كفش،‌تكان مي داد بعيد مي دانم فهميده باشد و هنوز هم در خواب غفلت است و بناي بيدار شدن هم ندارد.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

اینها نوشته های دلسوزانه برادر خوبم حامد طالبی در شنبه  1387/02/07است ، آن هنگام که رحیمی قرار بود سرپرست وزارت کشور بشود، حال بعد از ماجرای مشایی، رحیمی معاون اول رییس جمهور شد، اینک دوباره  باید پرسید: آقاي رئيس جمهور، چرا رحيمي؟!

خط قرمزم همیشه رهبری بوده، حالا چه موسوی چه خاتمی چه هاشمی چه احمدی نژاد و هر منافق دیگری دستور رهبری رو اجرا نکنه، لزومی نمی بینم که بخواهم از او حمایت کنم.هر چند تنها شود و به او ظلم کنند.

آقای احمدی نژاد!

دست مریزاد!

رندان تشنه لب را آبی نمی دهد کس

گویا ولی شناسان رفتند از این ولایت

اما در آخر؛

ای سید و مولای ما

ما تا آخرین نفس در راه ولایت ایستاده ایم.

یا علی!

____________________________________________________________

بعدالتحریر: بسیاری از دوستان گفتند و نظر دادند که من تند رفتم

نمی گویم معصومم و خطا نمی کنم، اگر امر ثابت شود که من اشتباه کرده ام،- که خوشحال می شوم اینگونه باشد- عذرخواهی می کنم و به رویه سابق ادامه می دهم، والا فلا.

____________________________________________________________

بعد از بعدالتحریر:

خیلی دوست داشتم اشتباه کنم، اما نشد

ایسنا : احمدي‌نژاد:‌ متاسفانه برخي مشايي را نمي‌شناسند /به هزار دليل به آقاي مشايي علاقه‌مندم

http://www.isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1374423&Lang=P

من هم به مانند بسیاری دیگر از دوستان و همفکرانم که قبل از چهارسال پیش در حد توانمان همیشه از عملکرد دولت و احمدی نژاد دفاع کردیم، فحش خوردیم و کتک خوردیم، از دست آقای رییس جمهور محبوب ناراحتم.

سایت آقازاده هاشمی رفسنجانی مسخره مان کرده بود و صبح بخیری گفته بود، حرف ها و نگاه ها و خنده های بقیه هم دست کمی نداشت، هرچند ما که قائل به عصمت دکتر نیستیم، او هم خطا می کند، اما خطای بزرگ اینچنینی از او انتظار نمی رفت.

آرشیوم را بررسی می کردم و هاردم را نبش قبری کردم تا دو مطلب در مورد مشایی، قبل از آنچه که رییس جمهور آن را خدمت و فداکاری مشایی می داند،یافتم.

اولی مربوط به سازمان فرهنگی هنری شهرداری است و در روزنامه فخیمه جوان که آن موقع - مثل الان- از حامیان احمدی نژاد در شهرداری بوده است. کدهایی که داده می شود نشان دهنده عمق فاجعه فکری فرهنگی اسفندیار خان است که در دولت نههم بنا به گسترش کار وی گاف هایی بزرگ تر داده شد:

روزنامه جوان 12/5/83

به خرج شهرداري، به كام عناصر استحاله شده و نفودي

شهردار ارزشي، ساده‌زيست، كاردان و پرتلاش تهران، آقاي دكتر محمود احمدي‌نژاد، بي‌شك يكي از بهترين گزينهرهاي ممكن شوراي شهر براي اداره كلان‌شهر تهران، آن هم پس از آن همه فسادها و ويراني‌هاي اداري باقي‌مانده از زمان سه شهردار پيشين بود، كه هر چه زمان مي‌گذرد، محاسن اين انتخاب بيشتر آشكار مي‌شود

بي‌ترديد، اين حجم اقدامات اصلاحي و سازندگي و جلوگيري از سوءاستفاده از بيت المال – كه در سال‌هاي اخير در شهرداري تهران به صورت امري كاملا عادي و رايج در آمده بود _ جز از همچون دكتر احمدي‌نژاد كسي، بر نمي‌آمد. اما اين اندازه موفقيت‌ها و تحولات در عرصه سازمان فرهنگي – هنري شهرداري تهران آن گونه كه انتظار مي‌رفت، مشاهده نمي‌شود.

اين البته به آن معنا نيست كه در شايستگي و تقواي آقاي اسفنديار رحيم‌مشايي براي تصدي اين سمت ترديد كنيم، اما با كمال تأسف بايد بگوييم مشي ضد و يا غيرارزشي برخي مديران تر قسمت‌هاي فرهنگي و هنري تحت پوشش اين سازمان، نه تنها نسبت به دوران مديريت‌هاي قبلي ِ آن تغييري نكرده، بلكه در مواردي احساس مي‌شود بدتر هم شده است. (دوستي در مورد قسمتي مي‌گفت: صد رحمت به دوران آقاي زم!) از اين جمله مي‌توان به محافل ادبي (شعر و داستان) تعدادي از فرهنگسراها، خاصه «خانه داستان» اشاره كرد كه با همان كادر سابق، همان برنامه‌هاي گذشته را حتي در مواردي بدتر و بي‌پرواتر از گذشته دنبال مي‌كند، بي‌ آن كه معاونت فرهنگي سازمان اصولا سر از كار آنان در آورد و بداند كه چه مي‌كنند. زيرا اين بزرگوار نه كمترين آشنايي با اين مقوله دارد و نه زيركي لازم را براي اين كار داراست.

چندروز پيش دوستي كه براي كاري به سازمان فرهنگي-هنري شهرداري سرزده بود، از حضور آقاي...(از ارادتمندان نويسنده لاييك مبتذل‌نويس، ... و فردي بسيار بي‌مايه در اين عرصه) به عنوان مسؤول جديد كانون‌هاي شعر و داستان فرهنگسراهاي شهرداري تهران، ... (نويسنده‌اي كه در چند سال اخير به لطف برخي مسؤولان فرهنگي كشور به ثروت بادآورده‌اي رسيده، اما نويسندگان متعهد مسلمان را اراذل و اوباش مي‌نامد و از قرار گرفتن نامش در يك مجموعه مشترك در كنار آنان، سخت برافروخته مي‌شود و زبان به اهانت مي‌گشايد) به عنوان مشاور او و جواني ديگر (باز از ارادتمندان نويسندگان لاييك) در اين ساختمان اظهار شگفتي مي‌كرد.

مي‌گفت: با آن دو مشغول صحبت بودم كه ... (مسؤول خانه داستان كه او هم عنصري كاملا متمايل به اعضاي كانون منحله نويسندگان و نويسندگان لاييك، بدسابقه و استحاله شده است و اين مركز را به تريبوني براي مطرح كردن اين چهره‌ها و آرا و آثارشان تبديل كرده است) از راه رسيد و جمعشان جمع شد.

وجود امثال... در فرهنگسراي هنر به عنوان عنصر استحاله شده نفوذي ديگر و... و... در فرهنگسراهاي ... همه حاكي از آن است كه متأسفانه در اين بخش ِ شهرداري نه تنها خانه تكاني نشده بلكه عناصر نفوذي ريشه دوانده از گذشته در اين مراكز، با استفاده از غفلت و بي‌اطلاعي معاونت فرهنگي سازمان فرهنگي_هنري روز به روز بر دامنه گستاخي و تركتازي خود در اين عرصه مي‌افزايند.

از سوي ديگر «باشگاه هنرمندان و نويسندگان» را مي‌توان نام برد كه در خوشبينانه‌ترين تعريف، جز اسمي تو خالي و فاقد مسما نيست، و همچنان در دست عواملي كه از سابق بر آن رياست مي‌كردند قرار دارد و نه تنها نتوانسته نويسندگان و هنرمندان ارزشي را جذب كند و به پايگاهي براي گردهمايي و فعاليت آنان تبديل شود، بلكه بعضا با شيوه‌هاي پليسي، پاي گروهي از بهترين آنان را از آن‌جا قطع كرده است.

درباره كتاب‌هاي موجود در كتاب‌خانه‌هاي فرهنگسراها و خانه‌هاي فرهنگ نيز سخن بسيار است. اما چون پيشتر در همين روزنامه در يادداشتي توسط استاده علي‌اكبر كساييان به آن‌ها اشاره‌اي گذرا شده است، از آن مي‌گذريم. همچنين اظهارات يكي از مسؤولان سازمان فرهنگي _ هنري شهرداري درباره چاپ كتب نفيس هنري توسط اين سازمان را نه تنها امتياز و نقطه مثبتي براي اين مجموعه نمي‌توان تلقي كرد، بلكه برعكس، آن را بايد اقدامي اسراف آميز در جهت هدر دادن بيت المال، صرفا براي ارايه آمار و ارقام و حجيم كردن كارنامه مجموعه مذكور تلقي نمود.

خلاصه كلام آن كه درگيري در مبارزه با فساد باقي مانده از دوره‌هاي قبل و اقدامات عمراني و اجرايي ديگر، چنان وقت شهردار عزيز ما را گرفته، كه او متأسفانه فرصت و اهتمام كافي براي پرداختن به مسايل فرهنگي و هنري و مراكز مرتبط با اين امر تحت سرپرستي شهرداري را از دست داده است. در اين امر مديران و مشاوراني شجاع، امين و كارآمد، مي‌توانستند وي را ياري كنند، كه گويا اين مراد نيز _به هر دليل_ حاصل نيست.

اما دومی یادداشتی است از محسن مومنی در سایت لوح که آن زمان امیرخانی سرلوحه هایش را می نوشت.

مومنی در این یادداشت به بررسی چند ماه اول مشایی در میراث فرهنگی می پردازد.

08/10/84

فرجام نقشه راه و النباء العظيم!

محسن مؤمني

در روزهايي كه بازار گمانه‌زني براي انتخاب كابينه گرم بود، در محضر يكي از بزرگان اهل تميز بوديم كه نامش در فهرست‌هاي مختلف براي چندين وزارت‌خانه آمده بود اما او گويي هيچ رغبتي براي وزير شدن نداشت تا اين‌كه بعد از مدتي جمع و تفريق كردن، فرمود: «حالا كه تكليف است كه بايد به آقاي رئيس‌جمهور كمك كرد، به نظرم در سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري، بنده مؤثرترم.»

ما كه از كرامت اين سازمان تازه تأسيس بي‌خبر بوديم و خيال مي‌كرديم وظيفه‌اش صرفاً حفظ و نگهداري اماكن مخروبه و خوش خدمتي به چهار تا پير و پاتالي است كه از اروپا براي گردش به ايران مي‌آيند، تعجب كرديم كه چطور آن بزرگ اين‌جا را به وزارت‌خانه ترجيح مي‌دهد!

به هر تقدير آن روز از ميان همه‌ي آرزومندان رياست اين سازمان، اقبال آقاي اسفنديار رحيم‌مشايي بلند‌تر بود كه بي‌هيچ چك و چانه‌اي در جاي حسين مرعشي نشست. البته پنهان نماند، ما آن روز مختصر نگراني هم از اين جهت داشتيم و آن اين‌كه بعد از رفتن ايشان از سازمان فرهنگي هنري شهرداري، سرنوشت "نقشه راه" كه از ابداعات حضرت‌شان بود چه خواهد شد؟ آيا اگر همين امروز و فردا امام زمان(ع) ظهور كرد و بدون اين كه مسير حركت ايشان هموار شده باشد، چه خاكي به سرمان كنيم؟!

خوشبختانه در همين مدت كوتاه همه ابهامات ما برطرف شد. اولاً فهميديم سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري از تمام وزارتخانه‌ها به صرفه‌تر است، اگر وزير خارجه سالي يك بار هم به انگليس نمي‌تواند برود، رئيس اين سازمان مي‌تواند در يك ماه دوباره عازم لندن شود و حتي با وزير خارجه آن‌ها جك‌ استراو، سر آينده‌ي جهان مذاكره نمايد، بدون اين‌كه كسي در مجلس برايش مزاحمت ايجاد كند و گيرهاي آن‌چناني بدهد! اين يك.

ثانياً، ما فهميديم، تمام نگراني‌هاي ما بابت معطل ماندن نقشه راه بيهوده بوده بلكه جناب ايشان به افكار بلندتري دست يافته كه از صد تا نقشه راه هم به‌تر است! عجالتاً ايشان بعد از آشنايي مختصر با مقدمات I .t به يك پلوراليسم بومي رسيده‌اند كه عقل خام‌انديش از دركش ناتوان است. او با تشبيه دوره اسلام‌گرايي به دوره اسب سواري، با ضرس قاطع اعلام كرده است: «من اين‌جا عرض مي‌كنم، دوره اسلامگرايي هم به پايان رسيده است، معنايش اين نيست كه اسلامگرايي وجود ندارد يا رو به نضج نيست، نه! دوره‌اش تمام شده وگرنه الان دوره اسب‌سواري تمام شده، ولي خوب اسب هم هست و سواري‌اش هم هست.»

ناطق كه از سويي به علت تعاملش با سران واتيكان براي ايجاد مركز فرهنگي مسيحي در ايران، متهم به ترويج مسيحيت در ايران است(!)؛ اجازه بدهيد در همين‌جا از فرصت استفاده كنم و سال نو مسيحي را به خدمت همه مسيحيان ايران و جاهاي ديگر تبريك بگويم و ابراز اميدواري ‌كنم كه صد سال به از اين سال‌ها كريسمس برگزار كنند! كجا بوديم؟... بله، ناطق از سوي ديگر بر سر ما شيعيان جهان فرياد برمي‌آورد كه: «اگر نجنبيم، بسياري از انسان‌هاي روي كره زمين از ما شيعيان كه هزاران مجلس روضه نشسته‌ايم، در اعتقاد به آمدن او راسخ‌تر مي‌شوند.»(البته اگر حمل بر جسارت نشود، از نظر ما شيعيان، اين امر مباركي است و لازم نيست بيش‌تر از اين بجنبيم، اگر قرار بود ما اعتقاد كره زميني‌ها را به آمدن او راسخ كنيم، حالا خودشان دارند راسخ مي‌شوند، چرا بايد نگران باشيم! مگر اين كه حضرت استاد خواسته باشند شيعيان را تحريض و تشويق‌كنند!)

ناطق با اعلام اين‌كه تحول بزرگي در حال رخ دادن است و خيلي هم نزديك است، پيش‌بيني كرد: «بشر به سمت يك انفجار عظيم مي‌رود»(اين به زبان خدا مي‌شود؛ عم يتساءلون عن النباء العظيم!)

نتیجه های فقهی نماز جمعه امروز

زن و مرد می توانند در کنار هم نماز بخوانند!

با کفش هم می توان نماز خواند!

بدون حجاب کافی هم می شود نماز خواند!

احتمالا بدون وضو هم می شود نماز خواند!

راستی اگر نماز جمعه را چهارشنبه می شود خواند!

"خواندن تاریخ خیلی چیز ها را روشن می کند"، این را بارها شنیده ایم، اما اکنون نیاز به مطالعه تاریخ بیش از هر زمان دیگری است.

تاریخ صدر اسلام را که می خوانی می بینی عده ای آمدند و با پیامبر همراه شدند، خواسته و ناخواسته بعد از وی، حق وصی او را غصب کردند و به وی افترا بستند. شاید اگر شهادت روشنگرانه مولایمان نبود هنوز هم بودند کسانی که امیرالمومنین را در قنوت نمازشان لعن می کردند تا ثواب بیشتری ببرند!

حرف و حدیث پیامبر را ابوهریره می زد و ابراز می داشت که نبی خدا فرموده هر که علی را دشنام دهد با من در بهشت قرین خواهد بود.

این ها را شنیده ایم. و چه بسا برایمان سخت تمام شده و باور هم نکرده ایم.

اما امروز بعد از 1400 سال دوباره وقایع دارد تکرار می شود ؛ 14 قرن بعد از نبی مکرم اسلام، فرزند صالح او امام روح الله درصدد تشکیل حکومت اسلامی بر می آید. تا زمان حیات او نفاق ها در پس پرده است، اما بعد از رحلتش نفاق از پس پرده برون می آید.

مخالفان نظریه شریف"ولایت فقیه" که همان استمرار ولایت انبیا و ولایت علی بن ابیطالب(علیهم السلام) است، برنامه های شوم خود را برای مقابله با آن شروع می کنند.

این گروه هم در حرکتی شبیه سازانه، ابوهریره هایی را درست می کنند تا حرف امام را جعل کنند و نسبت های خود را به یاران صدیق امام روا سازند.

سخنان سخیف و هتاکانه هادی غفاری را حتما شنیده اید و یا خوانده اید، هر چند اگر تا کنون نخوانده اید به دلیل اشاعه فحشا توصیه می کنم سراغش نروید.

غفاری در سخنانش می گوید: آقای خامنه ای! امام به من نگفت ولایت فقیه را نمی فهمی، اما به تو گفت! به تو گفت ولایت فقیه را نمی فهمی!!

بسیاری کنجکاو شدند که ببیند جریان از چه قرار است، شاید اگر صدر اسلام بود و سخنان امام مکتوب و جمع آوری و حراست نمی شد، حرف ابوهریره ها باور می شد، اما مراجعه به صحیفه نور سیه روی می کند آن را که در او غش است؛ امام خمینی خطاب به امام خامنه ای می فرمایند:شما را چون برادرى كه از مبانى فقهى مـربـوط بـه ولايت مطلقه فقيه جدا جانبدارى مى كنيد، مى دانم.

متن کامل نامه امام به آقا

بسم الله الرحمن الرحيم

جـنـاب حـجـت الاسـلام آقـاى خـامـنـه اى رئيس جمهور محترم جمهورى اسلامى دامت افاضاته ، مـرقـوم شـريـف جـنـاب عـالى واصـل و مـوجـب خـرسـنـدى گـرديـد. ايـن جـانـب كـه از سـال هـاى قـبـل از انـقلاب با جناب عالى ارتباط نزديك داشته ام و همان ارتباط بحمدالله تـعالى تاكنون باقى است ، جناب عالى را يكى از بازوهاى تواناى جمهورى اسلامى مى دانم و شما را چون برادرى كه آشنا به مسائل فقهى و متعهد به آن هستيد و از مبانى فقهى مـربـوط بـه ولايت مطلقه فقيه جدا جانبدارى مى كنيد، مى دانم و در بين دوستان و متعهدان به اسلام و مبانى اسلامى از جمله افراد نادرى هستيد كه چون خورشيد روشنى مى دهيد.

مع الاسـف جـمـهورى اسلامى و سران محترم آن به جرم اسلام خواهى و بسط عدالت اسلامى در جـهـان مـورد تاخت و تاز تبليغاتى جهانخواران شده اند و مثلا اگر بگويند آفتاب روشن اسـت ، فـردا تـبـليـغـات جـهـانـى بـه شـرح و تـفـصـيـل و تـوجـيـه و تحليل پرداخته و جمهورى اسلامى و ياران آن را به طورى محكوم مى كنند و چون آشنا به فـقـه اسـلامـى و بـه مـلت فـداكـار اسـلام و ايـمـان راسخ آنان نيستند، بسيارى از اوقات تبليغات آنان به نفع جمهورى اسلامى تمام مى شود.

و البـته ما متوقع نيستيم كه با قيامى كه بر پايه اسلام عزيز نموديم و (نه ) به شـرق و غـرب و عـمـال آنها گفته ايم ، آنان به ما و شماها و به ملت عزيز جان بر كف ما بـارك الله بـگـويند. و خوشبختانه اخيرا در همين موضوع حدود ولايت فقيه نويسندگان و گـويـنـدگان متعهد و آگاه به مسائل اسلامى ، مساءله را در مجالس و روزنامه ها تا آن جا كـه ديـدم مـورد بحث قرار داده كه من از تمامى آنان تشكر مى كنم و اميد است ائمه ى محترم جـمـعه و بويژه امثال جناب عالى كه در ميان مسائل دست توانا داريد، مساءله را تعقيب و در خـطـبـه هـاى نماز جمعه اذهان ناآگاهان را روشن و زبان دشمنان اسلام را قطع فرماييد. و جـنـاب عـالى و مـلت بـزرگـوار خـواهـنـد ديـد كـه در اطـراف هـمـيـن نـامـه چـه شـيـطنت ها و تـحـليـل ها در رسانه هاى گروهى مخالفين اسلام و همدستان آنان خواهد صورت گرفت . در خـاتـمـه سـلامـت و سـعـادت جـنـاب عـالى را از خـداونـد خـواسـتـار و امـيـد اسـت امثال جناب عالى در مقاصد عاليه خود پيروز و سر بلند گرديد.
والسلام عليكم و رحمة الله
روح الله الموسوى الخمينى
تاريخ : 23/10/66    ///    صحیفه نور - جلد 20

اما در آخر پیامبر حدیثی دارند خطاب به امیرالمومنین؛ لولاک یاعلي لم یعرف المومنین بعدي ای علی اگر تو نبودی مومنین بعد از من شناخته نمی شدند.

امروز هم اگر نبود پیشوای ما حضرت آیت الله خامنه ای - که جانم فدای او باد-  یقینا قافله ضد انقلاب و ضد ولایت فقیه از پاکان جدا نمی شد.

مولایمان سید علی در محضر امام روح الله

شیخ هادی غفاری در نزد شیخ ساده لوح منتظری

کتاب شریف بیوتن که خاطرتان هست، راجع بهش اینجا نوشته بودم.

در همین روزها که داشتم در خیابان ها می گشتم، پوستری را دیدم که حامیان مهندس موسوی به دیوار زده بودند، روی آن نوشته شده بود"ایران برای همه ایرانیان" ناخود آگاه یاد این سطور کتاب افتادم.

شما هم بخوانید تا ببینید رضا امیرخانی درباره این شعار چه نوشته است:

بیوتن صفحه 205و206

آرمی می گوید:

 تو به خاطر من از ایران بیرون نیامدی

ارمی می گوید:

-          فقط به خاطر تو نبود...

-          اوضاع سیاسی عوض شده بود...

-          دل‌م نمی خواست ایران را تحمل کنم... دوره‌ی اول هنوز جوان‌تر بودم و سرم باد جنگ داشت...

-          همین جنگ است مکه شما را این‌جور غیر اجتماعی بار آورده است، رفتارهای نادرست و آنرمال اجتماعی در یگ جامعه بدوی!

-          تو هم می خواهی از جامعه مدنی حرف بزنی؟

-          آره! از سیویل سوسایتی!(civil society) تنها حرف حسابی که مسئولان ایران بعد از جنگ گفتند... به جای شعارهای قبلی که همه‌اش صحبت از مرگ بود و شیطان بزرگ و ...

-          شیطان بزرگ وقتی می گویی یعنی سلطه میل های شخصی. یعنی مکانیزمی که یادمان بدهد دنبال میل های شخصی باشیم... مرگ بر آمریکا یعنی مرگ بر این مکانیزم.

-          من هم قبول دارم این مرگ بر آمریکا را. منتها وقتی می گویی مرگ بر آمریکا ستون های ادارات تهران هم شروع می کند به لرزیدن.

-          امریکا مصداق نیست، مفهوم است.

-          صد در صدموافق‌م. اگر آمریکا را در این کانتکست نگاه کنی، یعنی یک فرهنگ ببینی‌ش نه یک اسم، آن وقت می بینی در مرگ بر امریکا گفتن، داری مرگ بر ادارات ایرانی هم می گویی... شعار باید نرم باشد، نه تند!

-          شاید... اما از آن طرف من از روزی که شعار"ایران برای همه ایرانیان" را شنیدم فهمیدم که این مملکت دیگر جای زنده‌گی نیست. فهمیدم که باید کند. هر وقت از این شعارهای دهن پرکن و ابسترکت(abstract) تو دهن سیاست‌مدارها می‌افتد، باید بفهمیم که قرار است یک اتفاق بدی بیافتد.

-          بدبینی توست. این یک شعار درست است. شعار اول جامعه‌ی دموکراتیک. عین همین شعار را امریکایی‌ها هم داشته‌اند...امریکا فور امریکن‌ز(America for Americans!)

مناظره شیخ مهدی کروبی با محمود احمدی نژاد بود که کروبی با تفاخر خاصی بحث دول الخلیج العربیه را مطرح کرد.

تعجب کردم از شیخ، او حتما می دانست که ترجمه این عبارت می شود: دولت های عربی خلیج، چه آنکه این نکته صفت و موصوف درس دانشگاه که هیچ درس عربی عمومی دبیرستان است.

اما آقای مهندس موسوی، و یاران سبز لجنیشان در سایت کلمه، حدیثی بر لوگو نوشته اند که از این همه بی دقتی و کم سوادی خنده ام گرفت:

بنی الا اسلام! که حتما منظورش بنی الاسلام بوده است.

با وجود غلط های مکرر عزیزان اصلاح طلب، توصیه می کنم یک دوره اکابر عربی را مجددا بگذارنند

آن مرد هزینه پوستر و تبلیغات نداشت!

 هواداران آن مرد بدحجاب نبودند!

آن مرد مستقل آمده بود

 آن مرد دکتر نبود

 آن مرد به ناموسش حساس بود!

آن مرد هرگز دروغ نمی گفت!

تصاویر را در ادامه ببینید

روزی که خاتمی به دیدار شیراک در فرانسه رفت او حتی حاضر نشد از جای خود تکان بخورد و به استقبال خاتمی برود.

سرسختانه سرجای خویش ایستاد و خاتمی تنها و فقط با یک سرباز ساده فرانسوی مسیر استقبال را پیمود تا نزد شیراک برسد. دست آخر هم شیراک که با غرور تمام  خواری خاتمی را مشاهده می کرده،به آهستگی از پله ها پایین می آید.

این ثمره ۸ سال سیاست تنش زای خاتمی و دولت هفتم و هشتم بود که نتیجه ای جز خاری و ذلت در پی نداشت.

خودتان مقایسه کنید که این ذلت است یا حماسه ژنو!

حتی حاضر نشدند برای خاتمی فرش سرخ بیاندازند و او بصورت حقیرانه ای روی شن ها قدم زد.

عکس ها هم مربوط به ایسنای خاتمی است وگرنه عکسهای مفتضحانه تری هم باید باشد:

بعد نوشت:

در کامنت ها برخی معتقد بودند که این رسم کاخ الیزه است. با دیدن عکس زیر می فهمید که پهن نکردن فرش قرمز و نیامدن شیراک تعمدی و اهانت بوده است.

 بعد نوشت 2:

برخی گفتند که فرش قرمز واسه فک و فامیل و تودیع و معارفه خودشونه ؛ یک سئوال، حافظ اسد(رییس جمهور  فقید سوریه) از فک و فایلشون بوده که واسش فرش قرمز پهن کردند؟

گیرم که به مرکل رقاصه و اوباما هم بی احترامی کردند، به ما چه ربطی دارد؟ ما ایرانی هستیم نه کشوری که 200 ساله کشف شده.

بعد نوشت 3: سایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی هم تصاویر و توضیحاتی از دیدار اول گذاشته است که بیشتر موضوع دیدار و فضاحت آن را روشن می کند.

طبق معمول هر روز از منزل که بیرون آمدم تبلیغات وسیع دوکاندیدای اصلاح طلب آقایان موسوی و کروبی دوباره سرسبز شده بود و رشد چشمگیری داشت. بنرهای بزرگ که تصویر مهندس موسوی را نمایش می دهد و البته از طرف ستاد وی نصب شده بسیار بزرگتر از آن بود که موسوی در بیانیه ورود خود به انتخابات خو گفته بود که: مغازه داری خودش بنویسد و پشت شیشه مغازه اش بگذارد.

البته این نوع تبلیغات هم از طرفی قابل توجیه است، چون حتما هیچ مغازه داری حاضر به این کار نشده که ایشان و ستادشان به صرافت این تبلیغات سطحی کرده اند. مردم که از روی جلدکتابی، آن را نمی خرند، محتوایش مهم است.

بهر حال سوار تاکسی شدم. پیرمرد راننده با شور و اشتیاق مرا نصحیت! می کرد که به موسوی رای بدهم.

گفت زمان جنگ چیزی گران نشده و مهندس اینکاره است. گفتم دلیل؟ گفت میاد خودتان می بینید!

از وضع موجود گله داشت. تلفن همراهش زنگ خورد گوشی را برداشت.

-: نه دیگه الان به ما که گاز سوزیم روزی 6 لیتر بیشتر نمی دن. شرمنده ندارم بدم بهت وگرنه من که از پول بدم نمی آد.

دوزاریم افتاد که آقای راننده از چی ناراحته و واسش عقده شده. سهمیه بندی بنزین . مدیریتت صحیح مصرف سوخت. اینکه دیگر نمی تواند پول مفت بنزین یارانه ای را بخورد. این البته عقده کوچکی است در برابر پولهای هنگفت سازمان مدیریت و برنامه ریزی سابق که عزیزانِ دل 26 سال داشتند از آن را ه مفتخوری می کردند.

حاشیه: از ماشین که پیاده شدم . تبلیغات جالبی دیدم از ستاد یاران مردمی دکتر احمدی نژاد.

خودتان هم ببینید و به این تبلیغات معناگرا که حقیقتا برخواسته از واقعیت است نگاه کنید.

پی نوشت: مثل اینکه این تبلیغات مردمنی نژاد ضدتبلیغ بوده. بهر حال ایده طرحش قشنگ بود بنظرم.

مطلب روز گذشته وبلاگ  سر و صدای زیادی به پا کرد.

خیلی از وبلاگ و سایتهای خبری هم آن را منتشر کردند، بگذریم که بعضی هم اندکی پس از انتشار با تلفن و درخواستی مطلب را از روی خروجی حذف کردند.

دیروز تماس های زیادی داشتم مبنی بر اینکه مطلب را تعدیل کنم، اما چه کنم که "دانشجو آرمانخواه هست و هرجا اشتباهی ببیند فریاد می زند، حتی اگر این فریاد گوش برخی را پاره کند!"و از مصلحت اندیشی خیالی به دور است.

باید بگویم این عکس ها با کار اطلاعاتی یا استفاده خاصی تهیه نشده بود، این عکس ها روی خروجی سایت رسمی جشنواره تئاتر دانشگاهی قرار داشت، که البته پس از یکروز با اندکی شرم از سوی مسئولین مربوطه عکس ها از روی این سایت برداشته شد.

خب این می توانست اولین گام برای عذرخواهی مسئولان وزارت علوم از جامعه دانشگاهی باشد، اما دکتر خرمشاد، معاون شادِ فرهنگي و اجتماعي وزارت علوم در مصاحبه ای عجیب و غریب با خبرگزاری فارس  در خصوص برخي اخبار و تصاوير منتشر شده در خصوص تئاتر دانشجويي گفته" ادعاهاي صورت گرفته در خصوص تئاتر دانشجويي بي‌اساس است"

خرم شاد اضافه کره است که اگر اين عكس‌ها نامناسب است، بايد از كل كشور عكس بگيريد و منتشر كنيد و بگوئيد مورد دارد.

البته معاون شاد فرهنگی وزارت علوم عنوان نکرده  کل کشور یعنی کجا؟ چون ما در خیابان و پارک هم این مسایل را نمی بینیم!

خرمشاد به خبرنگار فارس گفته که: شما از فارس بياييد بيرون، در خيابان‌ها بگرديد، اگر غير از اين را ديديد، به من هم بگوئيد.

آقای خرمشاد عزیز!

من بسیار در خیابان های تهران  گشته ام، اما هیچ کجا این لجن بازی ها را ندیده ام، کجای خیابان های ما اینقدر لجن آلود است، نکند منظور شما از خارج ار فارس، خارج از ایران بوده؟

آقای خرمشاد

من با تاتر بیگانه نیستم، اما این دیگه نوبر وزارت علوم بود در این سال! یعنی کل کشور ما اینطوری است؟ قصد بی احترامی ندارم ، ببخشید اما شما یک طوری می گویید کل کشور کهع انگار خانواده خود شما هم همینطوری می گردند!!

آقای خرمشاد

ما شما را به عنوان دغدغه مند فرهنگی می شناختیم، به عنوان کسیی که دلش برای دانشگاه می سوزد،

شما را چه شده ؟ چه خوب بود به جای بافتن آسمان و ریسمان، عذرخواهی می کردید، یک عذرخواهی ساده!

جناب آقای دکتر خرمشاد

جناب آقای دکتر اسلامی

بسی مسرور گشتیم که در راستای دانشگاه تمدن ساز ایرانی - اسلامی شاهد برگزاری جشنواره مستهجنات تئاتر دانشگاهی بودیم!

درست است که قلم توان نوشتن در وصف این موضوع ندارد و عکس ها هم تا قسمتی شاید مبهم باشد، و فیلمی هم از گفتارهای زیبای هنرپیشگان آن در دست نیست.

اما بعد از برگزاری این جشنواره فهمیدم هنوز در وزارت علوم جمهوری اسلامی ایران هستند کسانی که تیشه را محکم به ریشه اسلام و ایران می زنند

متولیان محترم فرهنگ دانشجویان

شما که فریاد "ما اینکاره ایم"تان گوش فلک را کر کرده دیگر چرا؟

امیدواریم که تمام این فجایع تنها از سر عدم نظارت باشد که البته آن هم گناهی نابخشودنی است!

ناز و عشوه دخترکان و بی حجابی و گفتارهای ضد دین در این جشنواره با چه هدفی بوده است؟

ای کاش تنها تکه ای از موی سر و ناز و افاده و اختلاط بود

اینکه دختر و پسر جوان با هم با لباس راحت و تقریبا بی حجاب والیبال بازی کنند، چه توجیهی دارد؟

اینکه پسر جوان رقص کنان شیرجه برود بقل خانم چه معنی دارد؟

حتما بی فرهنگی و املی است اگر بگویم چرا اکثر بازیگران زن حداقل تا آرنجشان پیداست؟!

این که دختر بخواند و دختری دیگر در مقابل دیدگان تماشاگران برقصد ، آن هم با این همه ناز و عشوه!، اینها سوغات شما برای اسلامی کردن دانشگاه ها بود؟

آقایان

ما از طلا گشتن پشیمان گشته ایم، مرحمت فرموده ما را مس کنید

دولت سايه عنواني است که براي نخستين بار در تاريخ يكشنبه 20 شهريور 1384 در فضاي رسانه اي کشور اعلام شد. اتحاديه انجمن هاي اسلامي دانشجويان مستقل دانشگاه هاي سراسر كشور در نامه اي خطاب به رئيس جمهور اعلام كردند كه در صدد است تا براي عينيت بخشيدن ساختاري به گفتمان انتقادي نهاد اجتماعي و سياسي دولت سايه دانشجويي را به وجود آورد.

سالها بود که دفتر تحکیم وحدت دو شاخه شده بود. طیف تندرو و ساختارشکن و هنجارشکن علامه و طیف معتدل شیراز. بماند که چه گذشت و چه اتفاقاتی افتاد. تا همین حوادث اخیر غزه که طیف جعلی علامه گفت حماس مقصر اصلی در کشتار فلسطینیان است!

این روند برای غیر قانونی بودن و اعلام این مسئله در شورای عالی انقلاب فرهنگی که اتفاقا میرحسین موسوی هم عضو حقیقی آن است، کافی بود.

اما با کمال تعجب مشاهده کردم بعد از آنکه در دانشگاه چمران اهواز عده ای اعلام کردند که عضو طیف علامه ایم و میرحسین هم دم بر نیاورد، سایت خبری قلم نیوز که حامیان ایسنایی میرحسین هستند، در اقدامی به تحریف مصاحبه شبکه خبر دانشجو با عباسی مهر دست زده است.

از اینکه بعد از رییس ستاد دانشجویی شدن وفقی(گروهک غیرقانونی علامه) ، این اتفاقات زنجیره ای تکرار می شود، تعجب نمی کنم. بالاخره تحکیم ارث پدری آقایان است دیگر!!!

تصویر سایت قلم

تصویر نامه غیرقانونی بودن طیف علامه

دانشگاه آزاد اسلامي واحد تبريز، در پي حادثه فوت دو تن از دانشجويان بر اثر واژگوني سرويس اياب و ذهاب ، در اقدامي قابل تامل بجاي پيگيري مسئله، آن را خواست خدا و سرنوشت محتوم خواند.

"ماهمه مي دانيم که مهمانان چندروزه اين دنيا وبه تعبيري اين عروس هزارچهره ورنگ هستيم و دراين چندصباح که نفسي برمي آيد و دمي بازدم مي شود تمام تلاشمان براين است که جامعه اي سالم وپويا وعاقبتي ختم به خير داشته باشيم."

اين نامه در ادامه اتفاق رخ داده را مشيت الهي دانسته و مي افزايد:"اما چه کسي مي داندو مي تواند ازآنچه که نمي دانيم ونمي داند خبردهد و آنچه را که درآينده مي خواهد اتفاق بيافتد پيش بيني کند."

در بخش ديگري از اين اعلاميه، بدون هيچ گونه عذرخواهي بابت اين حادثه، تاکيد شده که  خدا هرچه بخواهد، ما به همان راضي هستيم!"اين عزيزان ازدست رفته نيز مثل هزاران نفرازما تاديروز درانتظار رسيدن به خانه هاي خودوفردايي ديگر بودند که مع الاسف اجل امان ازاين نوگلان وغنچه هاي گلستان علم ودانش بريد والبته خداوندهرچه بخواهد همان مي شودوماراضي هستيم به رضاي الهي"

ایشان از روزهای نخستین سال 1370، همزمان با شروع نبرد زو و تزویر در بین مسئولان ، نسبت به این قضیه هشدار دادند.همان روزهایی که"دیگر نوبت رفاه مسئولان" رسید و کوخ نشینی رجایی به کاخ نشینی ها تبدیل شد.

این هشدارها همچنان ادامه داشت و رهبر انقلاب در فرصت های گوناگون به این نکته اشاره می کردند که باید فرهنگ قناعت و شیوه صحیح مصرف جایگزین شیرفه مصرف مسرفانه ای شود که دامنگیر جامعه شده است.

در سال 82 حتی از صدا و سیما و هیئات وزیران خواستند تا در جهت اصلاح الگوی مصرف گام جدی بردارند و به مبارزه با تبیلغ های مصرف گرایانه بپردازند، که متاسفانه با بی توجهی مسئولین نتیجه ای در برنداشت.

اینک در آغاز دهه چهارم انقلاب اسلامی که به شعار پیشرفت و عدالت مزین گشته است، بیش از پیش به اصلاح الگوی مصرف برای ایجاد عدالت و پیشرفت نیازمندیم. اصلاحی که اگر صورت گیرد می تواند نقش اساسی در ایجاد عدالت در بین طبقات جامعه و پیشرفت برای کشور داشته باشد.

سخنان گهربار رهبری در این 18 سال خود بیش از همه تحلیل ها موید این نکته است.

در اینجا نکاتی که در لابلای سخنان رهبری  در این 18 سال راجع به اصلاح الگوی مصرف آورده اند، جمع آوری کرده ام:

ديدار با اقشار مختلف مردم (روز بيست‏ونهم ماه مبارك رمضان)

26/1/1370

برادران! اميرالمؤمنين مى‏گويد زندگى به سمت زهد بايد برود. امروز در جمهورى اسلامى، اگر ما احساس بكنيم كه زندگى به سمت اشرافيگرى مى‏رود، بلاشك اين انحراف است؛ بروبرگرد ندارد. ما بايد به سمت زهد حركت بكنيم. … مردم هم نبايد اسراف و تجمل‏گرايى بكنند. اين‏طور نيست كه زهد فقط مخصوص مسؤولان باشد. اين مهريه‏هاى گران‏قيمت كه براى عقدهاى دخترهايشان مى‏گذارند، خطاست. نمى‏گويم حرام است، اما پديده‏ى بد و زشتى در جامعه است؛ زيرا ارزشهاى انسانى را تحت‏الشعاع ارزش طلا و پول قرار مى‏دهد.

ديدار گروهى از زنان، به مناسبت فرخنده ميلاد حضرت زهرا(س) و «روز زن»

25/9/1371

من به خانمهاى مسلمان، به خانمهاى جوان و به خانمهاى خانه‏دار عرض مى‏كنم: سراغ اين مصرف‏گرايى كه غرب مثل خوره به‏جان جوامع دنيا و از جمله جوامع كشورهاى درحال توسعه و كشورهاى رو به پيشرفت و از جمله كشورما انداخته است، نرويد. مصرف بايد در حدّ لازم باشد، نه در حدّ اسراف. خانمهاى كسانى كه همسرانشان يا خودشان مسؤوليتهايى در بخشهاى مختلف كشور دارند، بايد از لحاظ دورى از اسراف، نسبت به ديگران الگو باشند. بايد براى ديگران درس باشند و نشان دهند كه شأنِ زن مسلمان بالاتر از اين حرفهاست كه اسير زر و زيور و جواهر آلات و از اين قبيل شود. نمى‏خواهيم بگوييم اينها حرام است؛ مى‏خواهيم بگوييم شأن زن مسلمان بالاتر از اين است كه در دورانى كه بسيارى از مردم جامعه ما محتاج كمكند، كسانى بروند پول بدهند طلا بخرند، زينت‏آلات بخرند، وسايل زندگى رنگارنگ بخرند و در انواع و اقسام روشها و منشهاى زندگى، اسراف كنند. اسراف، الگوى زن مسلمان نيست.

خطبه‏هاى نماز عيد سعيد فطر

4/1/1372

در اين روز مبارك و در اين محشر عظيم مردمى، طبق رويّه‏اى كه در سالهاى گذشته در مثل چنين روزى داشته‏ايم، با استفاده از اين فضاى روحانى، موردى را از دهها مورد كه در زندگى ما مى‏تواند مطرح شود، مطرح مى‏كنم و آن، اجتناب از اسراف و زياده‏روى است. به برادران و خواهران مسلمانمان در سراسر كشور عرض مى‏كنم كه موضوع قناعت را جدّى بگيريد. منظورم از قناعت اين نيست كه دست به نعمتهاى الهى نزنيد و از آنها بهره‏مند نشويد. مقصود اين است كه حدّ و اندازه نگه داريد؛ زياده‏روى و اسراف نكنيد؛ نعمتهاى الهى را ضايع ننماييد؛ كه متأسفانه بسيارى مى‏كنند. در جمهورى اسلامى، كسانى هستند كه دستشان به نعمتهاى الهى نمى‏رسد. نه به خاطر اين‏كه كم داريم. به خاطر اين‏كه بسيارى به خودشان حق مى‏دهند كه نعمتهاى الهى را بى‏حساب و كتاب مصرف كنند؛ بى‏اندازه مصرف كنند؛ هيچ ملاحظه‏اى نكنند؛ هيچ حدى نگه ندارند و حتّى نعمتهاى الهى را ضايع كنند. چقدر نان ضايع مى‏شود! چقدر غذاى طبخ شده ضايع مى‏شود! چقدر ميوه مصرف نشده ضايع مى‏شود و از خانه‏ها بيرون ريخته مى‏شود! چقدر لباس زيادتر از اندازه لازم - چند برابر اندازه لازم - خريدارى مى‏شود و در خانه‏ها و صندوقها مى‏ماند، براى اين‏كه يك بار در مراسمى پوشيده شود! اينها اسراف است.

مى‏خواهم اين مطلب را ملت عزيزمان بدانند كه اسراف، فعل حرام است؛ گناه است؛ خلاف شرع است؛ آنجايى كه اسراف باشد و اسراف مال و اسراف نعمتهاى الهى انجام گيرد، تضييع و تلف كردن نعمت است. تصميم بگيريد اين كار را نكنيد. البته خانواده‏هاى كم درآمد، شايد وسعشان هم نرسد كه بخواهند اسراف كنند؛ اما خانواده‏هاى پردرآمد و حتّى بسيارى از خانواده‏هاى متوسّط، متأسفانه اسراف مى‏كنند. من اين جمله را عرض كردم، برآن تأكيد و پافشارى مى‏كنم و خواهشمندم كه ملت عزيزمان، اين سخن را مورد توجّه قرار دهند، به آن اهميت دهند، براى آن حسابى باز كنند و سعى‏شان بر اسراف نكردن باشد.

خطبه‏هاى نماز جمعه سوم رمضان 1415

14/11/1373

بايد روحيه اسرافى كه در بعضى از مردم به صورت روز افزون پيدا مى‏شود، مهار گردد.

اجتماع بزرگ مردم در صحن امام خمينى(ره) مشهد مقدّس رضوى‏

1/1/1376

من ديروز در پيام اوّلِ سال، به ملت ايران عرض كردم كه صرفه‏جويى را شعار خودتان قرار دهيد. صرفه‏جويى به معناى گدابازى نيست كه بعضى بگويند چرا نمى‏گذاريد مردم از نعمتهاى خدا استفاده كنند. نه؛ استفاده كنند، ولى اسراف و زياده‏روى نكنند. اسراف در جامعه، لازمه اشرافيگرى و تقسيم نابرابر ثروت و مايه تضييع اموال عمومى و نعمت الهى است. صرفه‏جويىِ صحيح - همان كه در اسلام به آن قناعت مى‏گويند - به معناى نخوردن نيست. به معناى زياده‏روى نكردن، مال خدا را حرام نكردن و نعمت الهى را ضايع نكردن است. اگر جامعه‏اى بخواهد قناعت و صرفه‏جويى را - كه يك دستور اسلامى است - عمل كند، بايد متوجّه باشد كه در شكل كلّى به عدالت اجتماعى و مسأله عدالت پرداخته شود. براى اين كه بشود اين راه را ادامه داد، همه و همه بايد كوشش كنند

در صحن مطهّر حضرت ثامن الحُجج، امام رضا (ع)

1/1/1377

ببينيد اسراف چه كار مى‏كند! اسراف در نان، اسراف در آب، اسراف در برق، اسراف در مصالح ساختمانى، اسراف در انواع و اقسام كالاهاى گوناگون، اسراف در اسباب بازى بچه و در وسايل تجمّلاتى! عزيزان من! اين اسراف همان كارى را با كشور مى‏كند كه دشمن مى‏خواهد! او از آن طرف به وسيله نفت، به‏وسيله تحريم اقتصادى و انواع و اقسام ضربه‏ها بر ملت ايران ضربه وارد مى‏كند؛ از اين طرف هم خودِ ما با اسراف و صرفه‏جويى نكردن، ضربه او را تكميل مى‏كنيم! حرف من اين است.

من در پيام گفتم كه مردم را به رياضت اقتصادى دعوت نمى‏كنم؛ ابداً! چه رياضتى؟ بحمداللَّه ملت ما احتياج به رياضت ندارد. من آنها را به قناعت، به صرفه‏جويى و به اسراف نكردن دعوت مى‏كنم. اسراف، حرام است. اين هم نمى‏شود كه من و شما، مرتّب ديگران را نصيحت كنيم. همه بايد سعى كنند كه اسراف را از زندگى شخصى و از زندگى كارى خودشان دور كنند.

من در پيام عرض كردم كه مسؤولين دولتى بايد فهرستى درست كنند و موارد اسراف را به مردم ياد دهند. اين يك مطلب از مطالبى كه ما در پيام امسال عرض كرديم؛ حال هم تأكيد مى‏كنيم و توقّع داريم كه مردم، توجّه و دنبال كنند. ان‏شاءاللَّه از آن، سود كشور حاصل شود.

خطبه‏هاى نمازجمعه تهران‏

23/2/1379

ارزش ديگر، دورى از اسراف و تجمّل در سطح زمامداران است. البته تجمّل و اسراف در همه جا بد است؛ اما آن چيزى كه مردم را وادار مى‏كرد كه نسبت به اين قضيه حسّاسيت نشان دهند، رفتارهاى مسرفانه و متجمّلانه و ولخرجيها با مال مردم در سطح حكومت بود. اين از آن چيزهايى بود كه مردم نمى‏خواستند. نظام اسلامى بر اساس اين ارزش به‏وجود آمد كه چنين چيزى نباشد.

در خطبه‏هاى نماز جمعه تهران‏

25/9/1379

منكراتى كه در سطح جامعه وجود دارد و مى‏شود از آنها نهى كرد و بايد نهى كرد، از جمله اينهاست: اتلاف منابع عمومى، اتلاف منابع حياتى، اتلاف برق، اتلاف وسايل سوخت، اتلاف مواد غذايى، اسراف در آب و اسراف در نان. ما اين همه ضايعات نان داريم؛ اصلاً اين يك منكر است؛ يك منكر دينى است؛ يك منكر اقتصادى و اجتماعى است؛

در خطبه‏هاى نماز عيد فطر

15/9/1381

مصرف‏گرايى براى جامعه بلاى بزرگى است. اسراف، روزبه‏روز شكافهاى طبقاتى و شكاف بين فقير و غنى را بيشتر و عميقتر مى‏كند. يكى از چيزهايى كه لازم است مردم براى خود وظيفه بدانند، اجتناب از اسراف است. دستگاههاى مسؤولِ بخشهاى مختلف دولتى، بخصوص دستگاههاى تبليغاتى و فرهنگى - به‏ويژه صدا و سيما - بايد وظيفه خود بدانند مردم را نه فقط به اسراف و مصرف‏گرايى و تجمّل‏گرايى سوق ندهند؛ بلكه در جهت عكس، مردم را به سمت قناعت، اكتفا و به اندازه‏ى لازم مصرف كردن و اجتناب از زياده‏روى و اسراف دعوت كنند و سوق دهند. مصرف‏گرايى، جامعه را از پاى درمى‏آورد. جامعه‏اى كه مصرف آن از توليدش بيشتر باشد، در ميدانهاى مختلف شكست خواهد خورد. ما بايد عادت كنيم مصرف خود را تعديل و كم كنيم و از زياديها بزنيم.

ديدار معلّمان و كارگران‏

10/2/1382

توصيه من به وزيران محترمى كه اين‏جا هستند و به ديگر مسؤولان دولتى، امروز اين است و قبلاً هم هميشه همين بوده است كه روى مسأله تقويت پول ملى و به نظام آوردن خرجها و هزينه‏هاى دولتى تلاش كنند و جلوِ ريخت و پاشها و خرجهاى زيادى و اسراف‏گونه را بگيرند و در يك دايره محدودتر وزارتى، رعايت كمال عدالت را بكنند و تبعيضهاى بيجا را بردارند

ديدار با رئيس جمهور و اعضاى هيئت دولت

6/6/1385

«اجتناب از اسراف و ريخت‏وپاش»  جزو برنامه‏هاى بسيار خوب شماهاست

ديدار اساتيد و دانشجويان‏ دانشگاههاى استان سمنان

18/8/1385

آنچه كه پيشرفت هست، اين است كه ما از هر كه و هر جور، همه‏ى دانشهاى مورد نيازمان را فرا بگيريم؛ اين دانش را به مرحله‏ى عمل و كاربرد برسانيم، تحقيقات گوناگون انجام بدهيم، براى اينكه دامنه‏ى علم را توسعه بدهيم، تحقيقات بنيادى انجام بدهيم، تحقيقات كاربردى و تجربى انجام دهيم،.............درباره‏ى مشكلات اجتماعى‏اى كه در كشور وجود دارد، تحقيق كنيم و راه ريشه كردن اينها را پيدا كنيم و به دنبال اين برويم كه راه مبارزه با اسراف چيست. اسراف يك بيمارى اجتماعى است. راه مبارزه با مصرف گرايى چيست؟ راه مبارزه با ترجيح كالاى خارجى بر كالاى ساخت داخل چيست؟ اينها تحقيق مى‏خواهد. در دانشگاهها پروژه‏هاى تحقيقى بگيريد، استاد و دانشجو كار كنيد، نتيجه‏ى تحقيق را به مسئولان كشور بدهيد؛ به رسانه‏ها بدهيد تا سرريز شود و فرهنگ‏سازى شود. اين، مى‏شود پيشرفت.

ديدار مسئولان اقتصادى و دست‏اندركاران اجراى اصل 44 قانون اساسى‏‏

30/11/1385

اگر ضرورتهايى هم اين كار را در آن دوره ايجاب مى‏كرد، نبايد ديگر اين كارها در دوره‏ى بعد از جنگ، در دهه‏ى دوم و سوم، انجام مى‏گرفت؛ نبايد بيخود شركت توليد مى‏شد؛ نبايد از واگذارى شركتهاى دولتى به مردم، در آن بخشى كه قانون اساسى تصريح به آن كرده بود، كوتاهى مى‏شد؛ بايد مى‏داديم. بايد مالكيت دولت را روزبه‏روز كمتر مى‏كرديم. اين‏طور نشد، بلكه بيشتر و گسترده‏تر شد! و خيلى از درآمدهايى كه بايد در خدمت توليد، در خدمت گردش صحيح پول در جامعه قرار مى‏گرفت، صرف كارهاى غيرلازم شد؛ فعاليتهاى اسراف‏آميز، ساختمان‏سازيهاى بيخودى. و حتماً به اقتصاد كشور لطمه خورد.

خطبه‏هاى نماز عيد سعيد فطر

21/7/1386

ما مردم مسرفى هستيم؛ ما اسراف ميكنيم؛ اسراف در آب، اسراف در نان، اسراف در وسائل گوناگون و تنقلات، اسراف در بنزين. كشورى كه توليد كننده‏ى نفت است، وارد كننده‏ى فرآورده‏ى نفت - بنزين - است! اين تعجب‏آور نيست؟! هر سال ميلياردها بدهيم بنزين وارد كنيم يا چيزهاى ديگرى وارد كنيم براى اينكه بخشى از جمعيت و ملت ما دلشان ميخواهد ريخت و پاش كنند! اين درست است؟! ما ملت، به عنوان يك عيب ملى به اين نگاه كنيم. اسراف بد است؛ حتى در انفاق راه خدا هم ميگويند. خداى متعال در قرآن به پيغمبرش ميفرمايد: «لا تجعل يدك مغلولة الى عنقك و لا تبسطها كل البسط»؛ در انفاق براى خدا هم اينجورى عمل كن. افراط و تفريط نكنيد. ميانه‏روى؛ ميانه‏روى در خرج كردن. اين را بايد ما به صورت يك فرهنگ ملى در بياوريم. قرآن ميفرمايد: «و الّذين اذا انفقوا»؛ كسانى كه وقتى ميخواهند خرج كنند، «لم يسرفوا و لم يقتروا»؛ نه اسراف ميكنند - زياده‏روى ميكنند - نه تنگ ميگيرند و با فشار بر خودشان، زندگى ميكنند؛ نه، اسلام اين را هم توصيه نميكند. اسلام نميگويد كه مردم بايستى با رياضت و زهد آنچنانى زندگى كنند؛ نه، معمولى زندگى كنند، متوسط زندگى كنند. اينكه مى‏بينيد بعضى از فضولهاى خارجى، دولتهاى خارجى، دائم و دم‏به‏ساعت، چندين سال است كه ملت ما را تهديد ميكنند كه تحريم ميكنيم، تحريم ميكنيم، تحريم ميكنيم - بارها هم تحريم كرده‏اند - به خاطر اين است كه چشم اميدشان به همين خصوصيت منفى ماست. ما اگر آدمهاى اهل اسراف و ولنگارى در خرج باشيم، ممكن است تحريم براى آدم مسرف و ولنگار سخت تمام بشود؛ اما ملتى كه نه، حساب كار خودش را دارد، حساب دخل و خرج خود را دارد، حساب مصلحت خود را دارد، زياده‏روى نميكند، اسراف نميكند. خوب، تحريم كنند. بر يك چنين ملتى از تحريم ضررى وارد نميشود. اين نكته را از ماه رمضان به ياد نگه داريم و ان‏شاءاللَّه عمل كنيم.

ديدار هزاران نفر از مردم و عشاير شهرستان نورآباد ممسنی

15/2/1387

 من در شيراز اشاره كردم: اگر ما اسراف نكنيم، می‌توانيم نياز كشور را برآورده كنيم. يكی از چيزهايی كه ما در اين كشور نتوانستيم بر خودمان فائق بياييم و اصلاح كنيم، مسئله‎ی اسراف است

ديدار رئيس‏جمهوری و اعضاى هيئت دولت

2/6/1387

ساده‏زيستى - بخصوص در خود آقاى رئيس‏جمهور - خوب و برجسته است و چيز باارزشى است؛ در مسئولين هم - كما بيش؛ يك جايى كمتر، يك جايى بيشتر - بحمداللَّه هست. ساده‏زيستى چيز بسيار باارزشى است. ما اگر بخواهيم تجمل و اشرافيگرى و اسراف و زياده‏روى را - كه واقعاً بلاى بزرگى است - از جامعه‏مان ريشه‏كن كنيم، با حرف و گفتن نميشود؛ كه از يك طرف بگوئيم و از طرف ديگر مردم نگاه كنند و ببينند عملمان جور ديگر است! بايد عمل كنيم. عمل ما بايستى مؤيد و دليل و شاهد بر حرفهاى ما باشد تا اينكه اثر بكند. اين خوشبختانه هست. فاصله‏تان را با طبقات ضعيف كم كرده‏ايد و كم نگه داريد و هر چه كه ممكن است آن را كمتر كنيد.

همین مطلب در سایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی

امروز در بنگاه شایع پراکنی یاری نیوز دیدم که محمد خاتمی ابراز داشته که : به دانشجو باید ستاره آزادی بیان داد نه آنکه او را ستاره دار کرد!

جانا سخن از زبان ما می گویی!

آقای خاتمی، یادتان هست در دولت شما چه بلایی بر سر دانشجویان ارزشی آوردید؟

هنوز نامه وزیر علوم وقتتان موجود است که به شما توصیه کردید و درخواست برخورد اطلاعاتی امنیتی قضایی سیاسی انتظامی با دانشجویان عضو انجمن های اسلامی دانشجویان مستقل را مطرح کرده بود.

آقای خاتمی

هنوز صدای دیروزتان در دانشگاه تهران خاطرم هست که با عصبانیت فریاد زدید: کاری نکنید، کاری نکنید بگم بیرونتون کنند، آدم باشید(!) گوش بدید، اِ

شما برای کدام دانشجو دل می سوزانید؟

دانشجویی را که 8 سال بر سرش کوبیدید و منزوی اش کردید؟ دانشجویی که  انجمن اسلامی اش را در همدان و اهواز به ضرب چماق تسخیر نمودید؟

یا نه! همان دانشجویی که پیاده نظام شما و یارانتان بودند؟ همانان که امروز هم از رفتار میلیشیاگرانه خود دست برنداشته اند و به ضرب و شتم فعالان دانشجویی می پردازند!

آقای خاتمی

بیایید یکبار هم که شده با مردم و دانشجویان روراست باشید و به سوالاتمان پاسخ دهید

خوش بود گر محک تجربه آید به میان

تا سیه روی شود هر که در او غش باشد

*"اگر احمدی نژاد رییس جمهور شود بین پیاده روها و زنان و مردان پیاده رو می کشند"

این جمله بود که در صدر شبنامه ها بین 27 خرداد و سوم تیر 84 علیه محمود احمدی نژاد پخش می شد.

اختناق و تحجر ، دو پدیده ی دیگری بود که مردم را برای مقابله با آن به هاشمی رفسنجانی دعوت می کردند.

الحمدلله که اسناد آن موجود است و گویندگان این حرفها هنوز زنده اند و معترف!

کاری به این نکته ندارم که این موهومات هیچ گاه به وقوع نپیوست، اما چیزی که مهم است دروغگویی و لجن پراکنی عده ای است که سعی در قلب واقعیت دارند.

 *سوم خرداد 83 بود و دوران تکتازی میلیشیای تحکیم وحدت در دانشگاهها، دکتر حسن عباسی در تالار فردوسی دانشگاه تهران داشت سخنرانی می کرد که عده ای چماق بدست از اعضای انجمن آمدند و برنامه را بهم ریختند، فیلم مراسم موجود است.

 *همین تابستان بود که اعضای انجمن تهران که حامیان اصلی خاتمی هستند، ریختند نشست قانونی اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان مستقل را بهم ریختند و چند نفری را هم ضرب و شتم کردند و سر و دستی هم شکستند، باز هم فیلم مراسم موجود است.

 *امروز 22 بهمن بود، روز وحدت ملی، اما انگار دارو دسته شاه سلطان حسین ها نمی خواهند مردم این وحدت داشته باشند، پس از آنکه خاتمی در بین مردم حاضر شده و حالا چند نفری که هویتشان زیر سوال است چند شعار هم می دهند، در سایت باران(موسسه خاتمی) می آید که بسیجی ها بودند که چماق بدست داشتند و آمده بودند خاتمی را بزنند!!!!!بعد چند ساعت هم بسیجیان را با گروه فشار عوض می کنند!

 آقایان یاری و باران

از خدا بترسید

شما که لودر برداشتید رفتید در خانه منتظری را از جا بکنید این حرفها به شما نمی آید!

شما که جنبش دانشجویی(!)تان دائما چماق بدست دارد و از گفتمان می هراسد، بیشتر  گروه فشارید یا بسیجی که شجره طیبه است؟

پروژه تخریب را کلید زدید، اما مطمئن باشید مردم خود سره را از ناسره تشخیص خواهند داد.

امیدوار بودیم از تجربه شکست پدرتان(هاشمی رفسنجانی) که با همه توان او را بزرگ و احمدی نژاد را خوار و تخریب کردید و لجن پراکنی کردید، درس می گرفتید.

برای یکبار هم که شده بیایید به شعور مردم توهین نکنید و به نظر و رای مردم احترام بگذارید.تا روز انتخابات در صحنه باشید و جوانمردانه رقابت کنید

اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا

انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه تهران با انتشار فيلم 20 دقيقه مونتاژ شده از برنامه حضور خاتمي در مراسم 16 آذر، قسمت اعظمي از واقعيات رخ داده در روز مراسم را سانسور کرد. پس از گذشت کمتر از يک هفته از حضور خاتمي در دانشگاه تهران، انجمن اسلامي دانشجويان اين دانشگاه با ايجاد يک پايگاه اينترنتي، فيلمي 20 دقيقه اي از اين برنامه 180دقيقه اي منتشر کرده است.
در اين فيلم که با دستگاه هاي مجهز و پيشرفته گرفته شده است، بخش هاي عمده اعتراضات دانشجويان به خاتمي و درخواست سوال شفاهي سانسور شده است. همچنين هو کردن مجري با صلوات جايگزين گشته است.
پخش اين فيلم تحريف شده در حالي است که انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه تهران در روز مراسم روز دانشجو ، از حضور دوربين هاي شبکه هاي داخلي و خارجي در اين برنامه بشدت ممانعت بعمل آوردند.

روزنامه کارگزاران که همواره ادعای روشنفکری دینی را یدک می کشد و مکررا با چاپ آثار حسین حاج فرج دباغ(عبدالکریم سروش) به وی لقب بزرگ نواندیش دینی!!! را می دهد ، امروز پنج شنبه در خبر صفحه 1 خود بیش از پیش بی سوادی و درک ضعیف خود از مسایل دینی را به نمایش گذاشت.

این روزنامه حزبی در خبر صفحه 1 خود مربوط به نقل قول از حجت الاسلام و المسلمین هاشمی رفسنجانی ملا محسن فیض کاشانی را از علمای حوزه علمیه قم خواند!!!

این در حالیست که ملا محسن فیض کاشانی (درگذشت: ۱۰۹۰)، از حکماء و فیلسوفان و محدثین و عرفاء نامدار دوره صفوی ، شاگرد و داماد بزرگ او ملاصدرا بوده‌است.

این گاف تاریخی بیش از هرچیز نشان از سطح پایین معلومات دینی در نویسنده، دبیر سرویس، مصحح، ویراستار و تاییدکننده نهایی روزنامه کارگزاران است چنانچه حتی دانش آموزان سال سوم دبیرستان هم می دانند که ملا محسن فیض کاشانی بسار قبل از تولد بنیان گذار حوزه علمیه قم وفات یافته است.!!!

دارم رادیو مجلس رو گوش می دم

مطهری، فاکر،دستغیب، عثمانی، و خیلی های دیگر در موافقت استیضاح سخنان به حقی را گفتند. هنوز مخالفین شروع به صحبت نکرده اند.خیلی نگرانم. رای به استیضاح کردان یعنی حیات مجدد اصولگرایی و رای به عدم استیضاح کردان یعنی مرگ اصولگرایی.

باید منتظر باشیم و ببینیم خانه ملت چه تصمیمی خواهد گرفت؟ مرگ یا حیات؟

______________________________________

بعد نوشت: مجلس شوراي اسلامي بار ديگر به اصولگرايي حيات مجدد بخشيد. مبارك باشد

با صلام از كلیه آموضگاران و صوادآموضان نحزت صوات آموضی سمیمانه اصطدعا دارم با هظور خود و ادای شحادت در سهن مجلص مانع از اصطیضاه من شوید . با تشكرعلی كردان

پنجشنبه گذشته، قطعه 40 گلزار شهداي بهشت‌زهراي تهران شاهد تجمع و اعتراض خانواده‌هاي شهدا به طرحي بود كه از آن با عنوان ساماندهي گلزار شهدا ياد مي‌شود.

پس از اجراي فاز اول طرح ساماندهي گلزار شهدا كه طي آن قبور قطعه 44 بهشت‌زهرا كه محل دفن شهداي گمنام بود، با هزينه‌اي حدود يك‌ونيم ميليارد تومان همسان‌سازي شد، اعتراض‌هاي فراواني نسبت به اين طرح از سوي خانواده‌هاي شهدا، شهروندان، جنبش دانشجويي، بنياد حفظ آثار و نشر ارزش‌هاي دفاع مقدس و شوراي ترويج فرهنگ ايثار انجام شد.

بسياري از خانواده‌هاي شهدا با بيان اينكه «مخالف حرمت و بهسازي قطعه شهدا نيستند»، مي‌گويند: تمام خواسته ما اين است كه به سنگ مزار و حجله‌هاي بالاي سر شهدا دست نزنند وگرنه با بهسازي پياده‌رو و خيابان كه مشكلي نداريم. در ضمن اين حق ماست كه از جزئيات اين طرح مطلع باشيم، بايد قبل از هر كاري از ما رضايت مي‌گرفتند.

يكي از پدران شهدا كه مي‌گويد 3 فرزند خود را تقديم انقلاب كرده است با ناراحتي خاصي اعلام مي‌كند: به هيچ‌وجه اين سنگ قبر را هر چند كه قديمي است، با بهترين سنگ‌ها عوض نمي‌كنم. اين سنگ براي من خاطره 20سال حضور در اين مكان است.

با وجود مخالفت صريح خانواده شهدا با هرگونه تغيير در وضعيت سنگ مزار و حجله قبور، رضائيان، مديرعامل سازمان بهشت‌زهرا مي‌گويد:

هدف ما از انجام اين طرح اين است كه قطعات شهدا از اين حالت بيغوله و دخمه‌اي به شكلي در شأن نظام و شهدا دربيايد.

رضائيان با انتقاد از مخالفان اين طرح ادامه مي‌دهد: عده‌اي به علت عدم آگاهي، برخي هم به علت نداشتن مسئوليت در اجراي اين امر مهم شبهه ايجاد مي‌كنند. ما بايد اين فضا را به نسل آينده انتقال دهيم و اين بدون انجام بهسازي ممكن نيست.

رضائيان در مورد رضايت خانواده شهدا براي يكسان‌سازي مي‌گويد: اين وظيفه برعهده ما نيست و بنياد شهيد بايد جلب رضايت خانواده شهدا را انجام دهد.

هرچند اين اقدام كه به گفته مسئولان با هماهنگي دهقان، رئيس بنياد شهيد و قاليباف، شهردار تهران صورت مي‌گيرد، به دنبال ماندگار كردن قبور با استفاده از مصالح بهتر و يكسان‌سازي و شكيل كردن گلزار شهدا به‌منظور القاي بيشتر فضاي معنوي به زائران و جلوگيري از امحاء عكس‌ها و مدارك شخصي شهيدان است، اما به صورت كلي ريشه‌ها و محكمات فرهنگي – محيطي گلزار شهدا را دستخوش تغيير و تحول قرار مي‌دهد.

بي‌ترديد اين يكسان‌سازي، هرچند در تلاش است كه با رگه‌هايي از معماري اسلامي – ايراني باشد، ليكن در يك صورت كلي و يكسان تداعي‌گر قبور كشته‌شدگان فرا مرزهاست.

گلزار شهدا به تنهايي بخشي از موزه و تاريخ بزرگ دوران دفاع مقدس است كه به هيچ‌وجه قابل بازسازي با هيچ امكاناتي نيست و هر سنگ قبر، سندي گويا از انديشه‌هاي شهيدان و تنوع در شكل آنها نماد مردمي بودن دفاع است يكسان‌سازي قبور و انتقال آثار شخصي شهدا به يك موزه متمركز به شدت از تاثيرگذاري و معرفي چهره معنوي شهدا كم مي‌كند.

به نظر مي‌رسد مسئولان اين طرح در راس آن شهرداري تهران بايد با اعمال نظرات خانواده‌هاي شهدا و قبول كردن هشدارهاي دلسوزان تغييرات اساسي را در اجراي اين طرح در دستور كار خود قرار دهند.

روز گذشته پارك ملت تهران شاهد طولاني‌ترين زنجيره ساندويچ جهان به طول هزار و 500متر بود. اين برنامه در قالب دومين جشنواره بين‌المللي غذا و تندرستي توسط اداره كل امور بانوان شهرداري تهران كه رياست آن به‌عهده همسر شهردار است، برگزار شد.

اين برنامه در حالي قصد داشت ركورد طولاني‌ترين ساندويچ دنيا را در كتاب گينس به ثبت برساند، كه امور مهم‌تري همچون تكميل بازسازي پياده‌روها، ساماندهي وضعيت كارتن‌خواب‌ها، رسيدگي به وضعيت پاركينگ‌ها و اماكن عمومي و... منتظر تصميم جدي مجموعه شهرداري تهران است.

اداره امور بانوان كه رسيدگي به وضعيت فرهنگي و ساماندهي به امور ورزشي زنان را در اولويت بالاتري در پيش‌رو دارد، اين كار را در راستاي ثبت در كتاب ركوردهاي گينس كه از اهميت بسيار پايين برخوردار است، اجرا كرد.

در حالي‌كه ثبت ركورد و ساخت طولاني‌ترين ساندويچ در فرهنگ متعالي ايراني - اسلامي كه فرهنگي اسراف‌ستيز و مخالف صرف هزينه‌هاي هنگفت بدون توجيه عقلاني است، اجراي اين برنامه تنها نمونه‌برداري ناقصي از برنامه‌هاي ماهواره‌اي و تبليغاتي غرب را به ذهن نزديك مي‌كند.

جداي از ايرادات ساختاري كه به اجراي اين برنامه وارد است برنامه از نظر اجرا نيز دچار ضعف‌هاي متعددي بود؛ به‌طوري‌كه حتي كشمكش‌هاي مسئولان برگزاري برنامه، نتيجه مثبتي در اجراي مناسب برنامه نداشت.

طبق برنامه اعلام‌شده قرار بود 2هزار نفر، مواد پخته‌شده را از ساعت4:30 بامداد جمعه روي نان ساندويچ قرار دهند، اما برنامه با تاخير 5ساعته در ساعت 9:30 آغاز شد.

مواد اوليه اين ساندويچ هزار و 500متري شامل 700كيلوگرم گوشت شترمرغ، 700كيلوگرم گوشت مرغ، 700كيلوگرم سس خردل، 500كيلوگرم سس مايونز، 500ليتر روغن مايع، هزار و 700متر نان فيبردار، هزار كيلوگرم فلفل دلمه، هزار و 200كيلوگرم پياز، 300كيلوگرم سير، يك كيلو زعفران و 2كيلو زيره مي‌شد.

حاضران در اين برنامه كه اكثرا خانم‌ها هستند اعتقاد دارند اگرچه اين‌گونه برنامه‌ها از نظر سرگرم‌كننده بودن و تبليغ براي ايجاد تنوع غذايي مفيد است اما اگر اين كار جنبه انسان‌دوستانه به خود مي‌گرفت، زيباتر بود.  

خانم جواني مي‌گويد: اگر شهرداري اين كار را در يكي از پارك‌هاي جنوب شهر برگزار مي‌كرد، يا اينكه ساندويچ‌ها را در بين طبقه محروم جامعه مثل كارتن‌خواب‌ها تقسيم مي‌كرد، به شعارهاي جمهوري اسلامي نزديك‌تر بود.

يكي از نگهبانان پارك ملت نيز با اشاره به اينكه 2روز است كه به خاطر اين برنامه خانه نرفته است مي‌گويد: همين الان قسمت‌هايي از پارك نياز به بازسازي دارد، ما هر شب عده زيادي كارتن‌خواب داريم، بهتر است شهرداري به جاي ساخت طولاني‌ترين ساندويچ كه گره‌اي هم از كار كسي باز نمي‌كند به معضلات اساسي شهري بپردازد.

جنب آبنماي موزيكال پارك ملت، غرفه‌هايي وجود دارد كه در آنها كارشناسان تغذيه خدمات رايگان ارائه مي‌دهند. خانمي با مراجعه به يكي از اين كارشناسان مي‌پرسد: سس مايونز چقدر ضرر دارد؛ كارشناس بي‌درنگ مي‌گويد: صد درصد، همه‌اش ضرر است، خانم متعجب مي‌گويد اگر بد است چرا 500 كيلو سس مايونز در اين ساندويچ مصرف كرده‌اند؟ بالاخره حرف شما را باور كنيم يا حركت اينها را؟

با نزديك شدن به ساعت 11ظهر آشپزها كه لباس مخصوص را بر تن كرده‌اند و به پهن كردن مواد ساندويچ در نان‌ها اقدام مي‌كنند. با آغاز اين حركت بوي نامطبوعي به مشام مي‌رسد آشپزان اصرار دارند كه بوي پياز است ولي خانم‌هاي حاضر مي‌گويند: بوي پياز را مي‌شناسند، اين بوي ضخم گوشت شترمرغ است.

با نزديك شدن به ساعت 12 نمايندگان موسسه ثبت ركوردهاي گينس كار خود را آغاز مي‌كنند، ساندويچ‌ها به دقت اندازه‌گيري مي‌شود. بيش از 700متري اندازه‌گيري شده كه آشپزها شروع مي‌كنند و به برش دادن ساندويچ‌ها و آماده كردن نهايي آن براي توزيع.

عدم طراحي سازوكار مناسب براي توزيع ساندويچ‌ها موجب ازدحام جمعيت و شكستن غرفه‌ها مي‌شود. داوران كار ثبت را نيمه‌كاره رها مي‌كنند و ساندويچ هزار و 500متري ايراني در گينس ثبت نمي‌شود.

جناب منتجب نيا مقاله سخيف شما را با عنوان " چند سئوال از رييس جمهور" خواندم.

شما در پرسشهاي هتاكانه خود دائم از شنيده ها گفتيد،‌خوب بود كه از ديده هايتان هم مي گفتيد! البته مي دانم از شنيده گفتن راحت تر است.

آيا تهمت ناروا آنهم به مسئولين مملكت حرام نيست؟

آقاي منتجب نيا

و هنگامی که به شما گفتم با این همه فراموشی فکر نمی کنید اگر رای بیاورید در مجلس دچار مشکل می شوید با ناراحتی و اخم گفتيد : ممکن است شما اشتباه کرده باشيد يا تعمداً اين حرف را مي زنيد! و با اخم جمع خبرنگاران را ترک کرديد.

آقاي منتجب نيا

آقاي منتجب نيا!

اما بدانيد و آگاه باشيد كه سنت هاي الهي تخلف ناپذيرند:

و مكروا مكرالله و الله خيرالماكرين

در چند روز گذشته اخباری شنیده شد که سید محمد خاتمی برای ارزیابی کاندیداتوری اش در انتخابات دهم ریاست جمهوری به 13 نفر از اصلاح طلبان نامه نوشته است

هرچند این خبر از سوی بنیاد باران تکذیب! شد اما برخی از دریافت کنندگان نامه ، ثقضیه را پیش از این مصاحبه لو داده بودند.
در همین راستا برخی از اهالی رسانه دوم خردادی ها رسما نگرانی خود را از حضور خاتمی اعلام کردند
جدای از حزب آزادی و همبستگی و ستاد ائتلاف اصلاح طلبان جوان که علت نگرانی ود را محدودکردن فضای انتخاباتی می دانستد، محمد قوچانی در سرمقاله شهروند امروز و اکبر منتجبی و احمد زید آبادی هم در وبلاگ هایشان این نگرانی را مطرح کردند.

منتجبی در وبلاگ خود نوشته است:

 "برخلاف دوستان مشارکتی امیدوار نیستم که خاتمی بتواند آرای گذشته خود را حتی تکرار کند. گرچه شاید ناپلئونی در مقابل احمدی نژاد پیروز شود" ..."اما اگر این اتفاق رخ نداد چی؟اگر خاتمی پیروز نشد آیا همین خاتمی با همین ظرفیت هاست؟ آن وقت زیان دیگری از ناحیه مشارکت نصیب اصلاح طلبان می شود. خاتمی باید در حاشیه بماند. باید در کنار کروبی و هاشمی رییس جمهور بسازد و انتخاب کند. ..."

 محمد قوچانی هم ضمن بیان اینکه " طرح نامزدي مجدد سيدمحمد خاتمي در انتخابات رياست جمهوري 1388 به همان اندازه نشان از بحران جانشيني در ايران دارد كه نامزدي مجدد اكبر هاشمي‌رفسنجاني در انتخابات رياست‌جمهوري 1384" در ادامه خاتمی را مهره ای سوخته می داند و می افزاید: "جناح چپ ايران اما در طول زمان سرمايه‌هاي خود را خرج كرده است: اكبر هاشمي‌رفسنجاني و سيدمحمد خاتمي يا هنوز در ذخيره دارد. بدون آن جرات خرج داشته باشد: ميرحسين موسوي يا آنكه در رقابت دروني به تخريب آن پرداخته است: مهدي كروبي يا آن كه بر دامان باد قرار داده است: عبدالله نوري و سيدمحمد موسوي‌خوئيني‌ها"

 زید آبادی هم صریحا نوشته است : " من به عنوان يك نويسنده مطبوعاتي به ‏ايشان پيشنهاد مي‌كنم كه يك بار و براي هميشه ترديد را كنار بگذارد و از ورود به اين صحنه خودداري كند!" و تاکید می کند می کند که : "اما اينكه مي‌گويم راي آقاي خاتمي ناپلئوني خواهد بود، دليلش اين است كه حضور ايشان هيجاني در جامعه ‏برنمي‌انگيزد و مهمتر از آن بسياري از اقشار جوان را نمي‌توان براي راي دادن به ايشان قانع كرد و به ‏حركت در آورد."

 بله ، نکته همین جاست نه الان دوم خرداد 76 است که مردم از بسته بودن فضا بخواهند به تبلیغات پوپولیستی همچون دوم خرداد تن دهند و با شنیدن لغت "آزادی" جان از کف دردهند و نه خاتمی همان چهره غریبه سال 76 یا چهره مظلوم و گریان 80 ، زمانه بسیار عوض شده است.
دکتر احمدی نژاد نشان داده است که بدون باج دادن به احزاب و افراد و دانه درشت ها هم می توان مملکت را اداره کرد، می توان تحول سیاسی در جامعه بوجود آورد بدون اینکه آن را در بوق و کرنا کرد، می شود بدون گفتگوی تمدن ها؟! ایران و ایرانی را در هر نقطه جهان سرافراز کرد.
 و مردم نیز این ها را خوب می فهمند.
اما نظر من برخلاف قوچانی و زید آبادی و منتجبی و ... است.
خاتمی باید بیاید.
خاتمی باید بیاید تا آنچنان شکست سنگینی در مقابل احمدی نژاد بخورد تا آقایان عقلشان سرجایش بیاید و بفهمند مردم چه می خواهند؟ هرچند این اتفاق در سوم تیر افتاد ولی کو عقل سلیم؟
بهر حال رقابت احمدی نژاد و خاتمی می تواند محک خوبی باشد برای سنجش افکار عمومی
و سید محمد خاتمی بزرگ آموزگار صبر و ادب!! و کسی که همیشه با مردم صادق!!! بوده است باید بیاید تا مشخص شود که مردم به چه کسی علاقه دارند و چه کسی را صادق می دانند.
البته شاید ترس از همین موضوع است که خاتمی را به نامه نگاری و مشورت واداشته است.

بهرحال ما منتظریم آقای خاتمی
بیا ، تا سیه روی شود هر که در او غش باشد.

مجله همشهری جوان به که فرماندهی!پسر آقای حداد عادل! قرار است نسخه بدل چلچراغ برای جناح راست باشد و سر جوانا گول بمالد تا در انتخابات ها از اصلاح طلبان عقب نمانند برای اثبات خود دست به هر ترفندی می زند .مدتهاست این هفته نامه با فحاشی و دروغ پردازی و حاشیه سازی به جای نقد علیه دولت نهم سعی دارد که بزرگ شود و سری در سرها در بیاورد..

نشریه معلوم الحال "همشهری جوان" در شماره اخیر خود که امروز شنبه 1 تیر 87 منتشر شد ، در صفحه 17خود به ماجرای غائله دانشگاه زنجان پرداخت.

در این گزارش که با تیتر "تعرضی که جنجال آفرین شد/ هوای زنجان ابری است" ارائه شده ، نویسنده بارها سعی کرده است شرایط دانشگاه را حساس و بحرانی جلوه دهد و از همه مهمتر خود به عنوان یک مرجع صدور حکم بر آمده و حکم به تعرض معاون دانشجویی داده است، چیزی که حتی مدعیان این پروژه هم آن را به عنوان پیشنهاد تعرض عنوان می کنند.

در ادامه این گزارش با قهرمان سازی از از انجمن اسلامی معلق این دانشگاه آمده است: "بروبچه های انجمن اسلامی این دانشگاه با اطلاع از ماجرا و شکستن قفل در و ورود به دفتر او ما جرا را فاش می کنند و از همین صحنه فیلم می گیرند"؛ نمی دانم اینهایی که نویسنده با آب و تاب بیان کرده در کدام فیلم دیده است؟ شاید نسخه منحصر بفردی توسط انجمن معلق به دفتر همشهری جوان فرستاده شده اما در فیلمی که در اینترنت موجود است این صحنه ها وجود ندارد و صدایی هم که گفته می شود دختر دانشجو ضبط کرده ، وجود خارجی ندارد ولی همشهری جوان به آن استناد کرده است.

نویسنده در پایان نیز خواسته های غیر منطقی دانشجویان بلواگر به سبک پایگاه خبری امیرکبیر تکرار می کند.

این پوشش خبری دروغ و سراسر کذب  که بیشتر شبیه رسانه های بیگانه و معاند نظام است و آدم را به یاد سایتهای فیلتر شده می اندازد، نمودار انحراف این نشریه را تکمیل می کند.

گفتنی است نشریه همشهری جوان که متعلق به شهرداری تهران است از هزینه بیت المال انتشار می یابد و انتشار این اخبار دروغ در آن همزمان با تخریب دولت در روزنامه های همشهری و تهران امروز – که از قضا آنها هم متعلق به شهرداری است-  معنادار می نماید.

جناب آقای قاضی مرتضوی

سلام

اگر آن روز که در مقابل قوه قضاییه که  بجهت سهل انگاری ها در برابر شهرام جزایری ها و موسویان ها و جاسبی ها تجمع کرده بودیم ، تا گرفتن جواب قطعی و شفاف رهایتان نمی کردیم ، این روز این گونه بیرحمانه به به منتقدان دانشگاه آزاد حمله نمی کردید.

چرا شما باید به عنوان یک مسئول عالیرتبه در نظام جمهوری اسلامی  ، یک نماینده مجلس را دارای اغراض و حالات خاص ، همسو با منافقین و بیگانگان ، کذاب و دروغگو بخوانید؟
مگر نه اینکه بارها و بارها چه در کلام امام راحل چه در بیانات مقام معظم رهبری ، مسئولین نظام به آرامش و خونسردی ، رعایت و مدارا و برادری و دستگیری دعوت نشده اند؟
آیا این پرخاشگری شما نشانه بی توجهی شما به بیانات ولی فقیه نیست؟
آن هم در مورد علیرضا زاکانی ، که رزمنده سالهای نه چندان دور جنگ و جانباز ولایت و بسیجی است

مگرنه اینکه کار قوه محترم قضاییه برای خدا و خشنودی خدا . رضایت مردم بوده است؟ پس دیگر بدگویی به یک نماینده ملت در این بین به دلیل مصادره به مطلوب نتیجه چه معنایی دارد؟

یک بار دیگر نامه خود را بخوانید تا ببینید که شما هم از کوره در رفته اید!
براستی از چه کسی حمایت می کنید؟
آقای عبدالله جاسبی؟!!
نکند گزارش تحقیق و تفحص خانه ملت دروغ است؟ نکند سلیمی نمین ها، زاکانی ها ، خضریان ها، همه دروغ می گویند و اعتدال روانی ندارند؟
نکندد تصاویری که حاکی عده ای خاص در برنامه های نقد دانشگاه آزاد برای برهم زدن آن هم دروغ است؟ آیا خود این مسئله نمایانگر وجود مافیای قدرت نیست؟
براستی شما نمی شناسید کسانی را که بدون کنکور و بعضا حتی بدون تحصیل دکترا گرفتند؟
برای چه چشمان خود را بسته اید؟

آقای دادستان!
پس از پیگیری های مکرر رهبری، مردم و دانشجویان برای تحقق عدالت، براستی بعد از 8 سال چه کرده اید؟
شهرام جزایری چه شد؟دانه درشت ها چه شدند؟ آیا عدالت تنها برای آفتابه دزدها به اجرا در می آید؟
حالاا هم که مجلس دلسوز یک پرونده را درست و حسابی دارد پیگیری می کند ، شما مانع می شوید؟

در آخر شما و خودرا به تقوای الهی و ترس از خدا دعوت می کنم، باشد که اعمال ما مورد قبول درگاه او قرار گیرد.

چند روزی پیش و هنگامی که من در ایران نبودم ، در دانشگاه صنعتی شریف اتفاقی افتاد که حیفم می آید که در مورد آن مطلبی ننویسم

انجمن اسلامی دانشجویان مستقل شریف اعلام موجودیت کرده بود و انجمن اسلامی شریف دستپاچه و با عصبانیت با این موضوع رو در رو شده بود و به بی اخلاقی پرداخته بود، آنها معتقد بودند که تنها ما انجمن اسلامی هستیم و این تشکل جدید نام ما را جعل عنوان کرده است.

آقا این خلاف مسایل دموکراتیکه، این چه وضعیه که شما انجام میدید؟

آدمایی که هنوز به قدرت نرسیدن تحمل دیگران رو ندارن خدا نکنه که به قدرت برسن

و امیدوارم در دانشگاه شاهد حضور دیکتاتورها نباشیم

حتما هفته نامه همشهری جوان معرف حضورتان هست ، نشریه پر زرق و برق جناب فریدالدین حدادعادل را عرض می کنم که همچون پدر بر سبیل اصولگرایی(با قرائت حداد عادلی)استوار است. (پسر کو ندارد نشان از پدر!!!)

همان نشریه ای که به صورت هفتگی خوراک فرهنگی نسل جوان انقلاب را از بودجه بیت المال و زیر نظر شهرداری تهران آماده می کند.

هنگامی در این نشریه بحث ازترمیم پرده بکارت وتحریک جنسی بافیلمهای مستهجن بود ، زمانی  دهها صفحه مطلب برای تبلیغ و فروش بیشتر هری پاتر کارمی شد ، به جرات می توان گفت که بیشترین تبلیغ وترویج فرهنگ گروه های موسیقی غربی درطول دوسال اخیر درهمشهری جوان بوده و مبلغ رمانهایی چون روسپیان(دلبرکان) غمگین من ، عطر سنبل عطر کاج و ... در طیف گسترده مخاطب خود بوده است.

کج سلیقگی معنادار در این نشریه در سال گذشته هنگامی به اوج خود رسید که در شماره ای که مقارن ایام عزاداری سالار شهیدان انتشار یافت، تیتر "بخند گرم شی" را به عنوان تیتر نخست انتخاب کرد درحالیکه تاریخ درج شده بر روی شماره 152 همشهری جوان 29 دی ماه 86 (روز عاشورا) بود.

نویسندگان این نشریه در شماره جدید آن که 24 فروردین منتشر شده است از هر بابی سخن گفته اند و بعد از تمسخر دولت که متاسفانه به یک رویه در این نشریه تبدیل گشته ، در اقدامی عجیب مطلبی با عنوان "سال 87 سال بین التعطیلین!" در صفحه 10 خود آورده است.

هر چند در طی دوران نشر این هفته نامه علل الخصوص سال گذشته ، بیانات و راهبردهای مقام معظم رهبری در این نشریه جایی نداشت و با سانسور مواجه می شد(جز برخی موارد بسیار نادر) اما توقع اعمال یک کج سلیقگی معنادار آنهم در مخالفت با عنوان "سال نوآوری و شکوفایی" دور از انتظار بود.

در این نوشته آمده است:"اگر راه دارد، پیشنهاد ما این است که سال 87 را مثل این روزهای بین التعطیلین ، سال بین التعطیلین به حساب بیاوریم و خیال خودمان و ملت را راحت کنیم. از همین الان هم برویم تعطیلات و قرارمان باشد 16 فروردین سال 88"

شاید انتشار این متن در سال گذشته و در شرایطی که عنوان این سال نوآوری و شکوفایی نبود ، قابل توجیه قلمداد می شد ، اما اینک و پس از گذشت نزدیک به یکماه از گذشت این نامگذاری ، دیگر جایی برای دفاع از آن باقی نمی ماند و انتشار این مطلب بیش از هر چیز کج سلیقگی و دورافتادگی مسئولان آن را از گفتمان اصیل انقلاب اسلامی و اصولگرایی را به ذهن متبادر می سازد.

 جملات بالا قسمتی از نامه سرگشاده انجمن اسلامی دانشجویان پردیس قم دانشگاه تهران به رحیمیان مدیر عامل خبرگزاری ایسنا می باشد.

به گزارش سایت تحلیلی خبری دانشجویان مستقل متن کامل این نامه به شرح زیر است: 

جناب آقاي رحيميان

مديرعامل خبرگزاري ايسنا

هنگامي كه رسانه‌ها به نقش خود در اطلاع‌رساني مي‌پردازند اصل عينيت و بي‌طرفي رسانه در قبال اخبار منتشر شده اهميت فراواني پيدا مي‌كند، اين مهم تا آنجاست كه رعايت چنين اصلي در درازمدت مي‌تواند اعتبار و اعتماد ويژه‌اي براي رسانه به همراه آورد.

با توجه به اين كه در دنياي حاضر رسانه هاي گسترده‌اي در دسترس مردم قرار گرفته است كه با اندك تلاشي قادرند در جريان محتواي آنها واقع شوند درك اين واقعيت را كه در رسانه‌ها ناگزير هستند واقعيت‌هاي خبري پيرامون را بدون سوگيري منعكس كنند بيش از پيش الزامي مي‌سازد.

گرچه به اعتقاد بسياري از دانشمندان علوم‌ارتباطات، رعايت اصل عينيت و بي‌طرفي به طور كامل امكان‌پذير نيست و حتي معتبرترين شبكه‌هاي خبري جهان نيز در دام سوگيري دچارند، اما واقعيت در اين است كه مي‌توان شدت آن را به نحو فزاينده‌اي كاهش داد.

از اين‌رو، مسئله سوگيري خبري يكي از اشكالات ناموجهي است كه ساختار يك رسانه را دچار پيامدهاي ناگواري ساخته و از آن، پديده‌اي ناميمون، ‌كم‌اعتبار و حراف در اذهان عمومي مي‌سازد و به تدريج مخاطبان خود را از دست مي‌دهد.

مديرعامل خبرگزاري دانشجويان ايران

با كمال تأسف بايد بگوئيم خبرگزاري ايسنا از آن دسته از رسانه هايي است كه در پوشش اخبار و مواضع دانشجويان و دانشگاهيان اصل بي طرفي را رعايت ننموده و در اقداماتي سئوال برانگيز برخي از اخبار را مورد سانسور و برخي را نيز مورد تحريف قرار مي دهد.

كه البته اين روند در طول دوران فعاليت اين رسانه دولتي بر عليه جريانات مذهبي شكل گرفته است و همچنان نيز ادامه دارد.

آقاي رحيميان

ما ميراث داران انجمن اسلامي دانشجوياني هستيم كه از سال 1363 شروع به فعاليت كرده است و كساني همچون شهيد مجتبي نافه از اعضاي مؤسس آن بوده اند و مفتخر است كه در طول 8 سال دفاع مقدس 13 شهيد سرافراز همچون شهيدان زماني ثاني و جلاليان را تقدیم انقلاب کرده كه با جان و دل از مرزهاي عقيدتي و جغرافيايي اين سرزمين عزيز دفاع كردند. و به عنوان قديمي ترين تشكل اسلامي مشغول به فعاليت مي باشد. و متأسفانه در سال 1382 طي حمايت رئيس وقت دانشگاه آقاي دكتر رهامي انجمني غير قانوني در پرديس قم كه آن روزها مجتمع آموزش عالي نام داشت به راه افتاد و اگر شما به آرشيو اخبار رسانه ها و روزنامه هاي آن روزها مراجعه نمائيد به خوبي خواهيد ديد كه دانشجويان بيدار در آن زمان كاشت اين تخم نافرجام را هشدار دادند و اما در آن روز مسئولين كه حضور جريان مستقل و منتقد دانشجويي را كه به حلقه هاي قدرت و ثروت متصل نبود را برنمي تابيدند، هيچ اقدامي نكردند.

جناب آقاي رحيميان

اين روزها خبرگزاري متبوع شما اقدام به درج اخباري درخصوص انجمن اسلامي دانشجويان پرديس قم نموده كه داراي صحت و رعايت اصول بي طرفي نمي باشد كه البته بايد تأكيد نمائيم كه اصولاً آن خبرگزاري در نقل اخبار جنبش دانشجويي بسيار پيش آمده كه اقدام به انعكاس اخبار جانبدارانه كرده است، لكن از زماني كه مديريت اين رسانه به شخص شما واگذار شده بود ديگر انتظار نداشتيم خبر دروغين روز سه شنبه 21/12/86 در سرويس سياسي خبرگزاري ايسنا با مفهوم عدم برگزاري مناظره منتشر شود. در حالي كه اين برنامه همچون چهار برنامه ماقبل از آن در راستاي شفاف سازي فضاي انتخابات و كمك در جهت حاكم كردن الگوي صحيح مردم سالاري ديني برگزار شد و تعجب آنكه برنامه اي كه با نام و اعتبار تشكيلات اصيل انجمن اسلامي دانشجويان پرديس قم برگزار شد متهم به جعل نام مي شود و رسانه شما نيز آن را منعكس مي نمايد و در اين ميان كساني با عدم پشتوانه تاريخي مدعي مي شوند كه هيچ اطلاعي از اين برنامه دانشجويي نداشتند و سوال اينجاست كه شما در كجاي اين تشكيلات قرار داشتيد كه مي بايست مطلع مي بوديد؟!

مديرعامل خبرگزاري دانشجويان ايران

شما كه مسئول اداره يك خبرگزاري با اعتبار جريان دانشجويي مي باشيد چطور با بي توجهي به تاريخ جنبش دانشجويي، هر خبري را نقل مي كنيد و لطمه به اعتبار تشكيلات مقدسي مي زنيد كه از سال هاي دور خون شهيدان راه حق، علم هدايت آن را استوار داشته است؟

ما اين خطا را در خوشبينانه ترين حالت حاصل بي توجهي كادر اجرايي رسانه تحت مديريت شما مي دانيم كه متأسفانه در چند سال گذشته بسيار زياد بروز و ظهور پيدا كرده است و اميدواريم اين روند نامطلوب هرچه زودتر اصلاح گردد.

والعاقبه للمتقين

انجمن اسلامي دانشجويان پرديس قم

منبع سایت mostaghel.ir

برای تهیه گزارش به دانشکده مدیریت دانشگاه تهران رفته بودم ، قرار بود حاجی و منتجب نیا با حسینیان و باهنر مناظره انتخاباتی داشته باشند ، طبق فاکس بسیج دانشجویی برنامه قرار بود ساعت 13/30 شروع شود که ساعت 12/30 شروع شده بود، داشتم با عجله خود را به سالن می رساندم که در فاصله نیم طبقه ای سالن همایش آسانسور متوقف شد !!! بنده و خبرنگار پرس تی وی داخل آسانسور محبوس شدیم و پس از کلی ماجرا بعد از 45 دقیقه آزاد شدیم...
سالن مملو از دانشجویان بود و بحث هم داغ داغ، خب مطالب مطروحه رو می تونید تو آرشیو خبرگزاری بخونید اماچیزی که جالب این بود که حسینیان خطاب به منتجب نیا گفت که: «شعار دموکراسی و آزادی باید واقعی باشد. دوم خرداد هیچ گاه به مخالفین خود اجازه آزادی بیان نداد و با هوچیگری، فضاسازی، تهمت وافترا مخالفین را مجبور به سکوت کرد و این تنها من بودم که از این تهمت ها نترسیدم و از ارزش ها دفاع کردم و با اینکه شما که ادعای آزادی را داشتید حتی در سایت ها و روزنامه هایتان این جانب را مورد هجوم قرار دادید و حاضر نشدید جوابیه ی مرا بزنید، ولی من حاضر شده، علی رغم اینکه آقای منتجب نیا در دانشگاه ایلام علیه اینجانب صحبت کرد و مرا استهزاء نمود خاطرات ایشان را چاپ کنم.»

بعد از این سخن آقای منتجب نیا با جدیت تمام سخنرانی خود را در دانشگاه ایلام منکر شد و در ادامه گفت: «کتاب خاطراتم قبل از مسئولیت شما یا در حال ورود شما چاپ گردید و من در ده ساله اخیر ایلام نبوده ام». این سخن با تکذیب شدید آقای حسینیان و ادای سوگند بر دروغ بودن سخن آقای منتجب نیا پاسخ داده شد.
اما جالب تر از اینها شجاعت حسینیان در پاسخگویی و افشاگری دروغ های منتجب نیا بودکه با انتشار اسناد چاپ کتاب خاطرات منتجب نیا نشان داد این کتاب در سال 1383 یعنی 9 سال بعد از مسئولیت حسینیان چاپ شده و همچنین اسناد توهین و استهزاء آقای منتجب نیا در دانشگاه ایلام که در 22 آبان 1378 را نیز بصورت مستند منتشر کرد ، خط بطلان دیگری بر سخنان منتجب نیا بود.

اما فراموشکاری دیگر منتجب نيا پاسخ به سئوالي در مورد طرح سه فوريتي تعليق فعاليت هاي هسته اي در مجلس ششم بود که گفت: اين مسئله را به خاطر ندارم! منتجب نيا در پاسخ به من به عنوان خبرنگار نیز گفت: بنده خبر نداشتم و من خدا را شاهد مي گيرم که يادم نيست
و هنگامی که به وی گفتم با این همه فراموشی فکر نمی کنید اگر رای بیاورید در مجلس دچار مشکل می شوید با ناراحتی و اخم گفت : ممکن است شما اشتباه کرده باشيد يا تعمداً اين حرف را مي زنيد! و با اخم جمع خبرنگاران را ترک کرد.

اما سخن آخر
این بود گوشه ای دیگر از صداقت به اصطلاح اصلاح طلبان!!!
آیا به نظر اینها واقعا دانستن حق مردم است!!!

· اپیزود اول

برای کاری به میدون امام خمینی رفته بودم ، اول خیابان فردوسی ، سر کوچه طبس ، یه تابلو نظرم رو جلب کرد : "موزه عبرت" .

خیلی چیزا شنیده بودم ، بدم نمی اومد یه نگاهی بهش بندازم ، رفتم بلیط تهیه کنم که به مدد کارت دانشجویی 300 تومنی پیاده شدم ، داخل شدم ، از اون شورلت آمریکایی دم در گرفته تا اتاق پانسمان ، سلول ها ، نرده های ساختمان و خیلی چیزای دیگه همه و همه منو بهت زده کرده بود ، عجیب بود ، خیلی عجیب .

چند وقت پیش فیلم اره 3 رو دیده بودم ، اینجا از اونم وحشتناک تر بود ، شاید باورتون نشه اما حتا دیدن ماکت هایی که اونجاست – و در خیلی موارد تلطیف شده – سخت و عذاب آوره ، چه برسه به اینکه از نزدیک شاهد ماجرا باشی ، دیگه اینکه خودت مفعول باشی که هیچ!!!

فکرشو بکن دوروز تموم از دست آویزون باشی، یا 48 ساعت روی تخت قراضه فلزی لخت بخوابوننت و شلاقت بزنن ، ناخنت رو بکشن ، بندازت یه جایی مثل کوره آدم پزی ، حیثیتت رو هتک کنن ، کاری کنن که فراموش کنی آدمی و ...

خیلی سخته!، میدونم که واسه همه ما سخته ، اما اینا همه بارها و بارها اتفاق افتاده بوده ، برام خیلی عجیبه که بودند کسانی که زیر این شکنجه ها دوام بیارند و پای اعتقاداتشون بمونند تا کشورشون ساخته بشه.

· اپیزود دوم

نزدیک ظهر بود که یه اس ام اس واسم اومد ، گفتم شاید یکی خواسته ولنتاین رو بهم تبریک بگه ، اما دیدم نوشته : مغز متفکر همه عملیتهای نظامی حزب الله لبنان لحظاتی پیش به شهادت رسید.

با خودم گفتم خب خدا بیامرزدش ، یه فرمانده بوده دیگه ، حالا اس ام اس زدن نداره که!!!

رفتم پای اینترنت یکی دوتا خبرگزاری داخلی و سه چارتا خارجی رو نیگا کردم ، خارجی ها خوشحال از ترور یک مبارز و داخلی ها هم مبهوت از شهادت حاج عماد مغنیه، فهمیدم اتفاق کوچیکی نیفتاده و این بابا هم یه فرمانده ساده نبوده ، یه سرچ کردم دیدم موساد برای زنده یا مرده حاج عماد 5 میلیون دلار جایزه گذاشته بوده ، خواستم دنبال عکسش بگردم اما جز دوتا عکس سیاه و سفید بی کیفیت که واسه 20-30 سال پیش بود چیزی گیرم نیومد ، بعد از 2-3 ساعت دو تا عکس جدید رو هم خود حزب الله لبنان منتشر کرد ، واسم عجیب بود که چقدر آدم باید تحت تعقیب باشه و فرار کنه که 20-30 سال ازش عکس نباشه!!!

می گن سی سال بوده مردم ندیده بودنش ، هرروز بلکه روزی چند بار تغییر جا می داده ، زندگی اش خیلی سخت بوده ، کلا اینجور آدما یه لحظه هم راحت نیستن ، همش تعقیب و گریز ، خلاصه اینکه نمی شه به زندگیشون بگی زندگی .

· اپیزود سوم

صبح زود یعنی ساعت 8 از خواب پامیشم ، مادرم صبحونه رو آماده کرده ، غر می زنم که چرا نون تازه نیست، فقط نون و پنیر و کره و مربا ، به اینم می گن صبحونه !!!

میام بیرون سوار اتوبوس میشم ، یه آقایی وارد میشه که یه پا نداره ، با کلی وسواس از جا پا میشم و صندلی ام رو بهش تعارف می کنیم ، بعدم تو دلم میگیم : ما که تکلیفمون رو برای این انقلاب انجام دادیم ، اما بسه دیگه چقدر باید سختی بکشیم ، اصلا نخواستیم بابا!!!

میرسم دانشگاه ، استاد کلی شاکی از وضع درس خوندن و حضور غیاب ما میگه که هفته بعد باید امتحان میان ترم بدین، بازم میگم که ای بابا چقدر سختی ، چقدر مشقت ....!!!

ظهر بعد از خوردن نهار دانشگاه ، میرم سر کلاس ادبیات عمومی ، یه شعر تو کتاب نوشته شده که یهو دکمه ی استپ زندگی ام رو فشار داد :

در پی آن همه خون ها که بر این خاک بریخت

ننگمان باد این جان

شرممان باد این نان

ما نشستیم و تماشا کردیم!!!

خیلی وقت بود که چیزی ننوشتم ، اصولا محرم و صفر آنقدر سرم شلوغ میشه که دیگه حال و حوصله وبلاگ نویسی ندارم.

بعد از جریان اعلام اسامی تایید شده ها توسط هیات های اجرایی برای کاندیداتوری مجلس هشتم ،هرکس که صلاحیتش احراز نشده بود یا احیانا رد شده بود بی محابا به هیات های اجرایی حمله کرد ؛ امادر این بین خوشمزه تر از همه محمد خاتمی بود که اصلاح طلبان را به صبوری دعوت کرد !

 آقای خاتمی !

 گفته اید باید صبر کرد بلی ، هنوز یادمان نرفته صبوری های شما را (شما بخوانید لجبازی ، تک بعدی گرایی ، عدم اجازه تنفس به مخالفان و حتی منتقدین) نمونه اش در 16 آذر 83 دانشگاه تهران ، برخورد شما با منتقدن مسئله تورم ، برخورد امنیتی – سیاسی – انتظامی شما با اساتید بسیجی و اصولگرای دانشگاها و تخریب و تصرف غیر قانونی انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل در دانشگاه های اهواز ، همدان ، سمنان و ... و تعلیق دانشجویان منتقد شما(اسناد موجود است)

 گفته اید "كسی هم حق ندارد جلو ما را بگیرد" ، بلی این همان چیزی که شما بهش می گویید دیکتاتوری و ما می گوییم استبداد

 گفته اید ، ما دلمان می‌خواهد در عرصه باشیم ، بله شاید شما دلتان خیلی چیزها بخواهد ، شاید شما بخواهید بر گردهی مردم مستضعف سوار شوید و پایین هم نیایید ، شاید شما بخواهید ایمان و دین و غیرت و شرف ما را به تاراج بگزارید اما مگر به دلخواه شماست؟

 گفته اید "بسیاری از رد صلاحیت‌شدگان مورد تایید این نظام و ملت و با معیارهای انقلابی و اسلامی منطبق هستند." امیدوارم منظورتان از بسیاری همان عده ای نباشد که شعور ملت را با دعوت ناظران خارجی به توهین گرفته اند، امیدوارم منظورتان از بسیاری همان عده ای نباشد که مورد حمایت و چشم امید نظام سلطه در ایران هستند ،

امیدوارم منظورتان از بسیاری همان عده ای نباشد که در طی مجلس ششم و دولت جنابعالی بارها و بارها به انقلاب و اسلام و معیارهای توهین کردند ،

 امیدوارم منظورتان از بسیاری همان عده ای نباشد که دستشان در جیب شهرام خان جرایری و امثالهم بوده ،

امیدوارم منظورتان از بسیاری همان عده ای نباشد که پرونده اشان هنوز در قتل شهید رجایی باز است و یکماه پیش با مقامات آمریکایی در عربستان دیدار کرده است،

 امیدوارم منظورتان از بسیاری همان عده ای نباشد که ....

 آقای خاتمی برخی روندها را خطرناك توصیف کرده اید ، بلی ادامه این روند تخریبی توسط شما خطرناک است ، برای خودتان که وقتی روحانی می دانستیمتان اما حالا برایمان عمامه بسری بیش نیستی ، برای مردم ، برای نظام ، برای ...

 آقای خاتمی شما را به صبوری دعوت می‌کنیم.