آخرين چيزي كه از صنعت فيلم سازي هاي طالبي به خاطر داريم، به كجا چنين شتابان است، سريالي كه مخاطب را پاي گيرنده هاي خود نشاند و جزو بهترين هاي سالهاي اخير نيز بود.

بعد از فتنه 88 بسيار تلاش شد تا اين موضوع در قالب يك فيلم سينمايي و در يك قالب دراماتيك عرضه شود. خيابان هاي آرام كمال تبريزي و گزارش يك جشن حاتمي كيا فيلمهايي بودند كه فضا را به نفع جريان فتنه تعريف مي كردند و پايان نامه و اخراجي هاي 3 سعي داشتند فضايي را به نفع جرايان انقلابي ايجاد كنند.

البته هر دو دسته اين فيلمها دچار افراط و تفريط بودند و بدون صراحت و بيشتر با نماد و سمبل، ذهن مخاطب را به سمت موضوع اصلي رهنمون مي كردند.

اواخر سال 88 بود كه طالبي تصميم خود را براي ساخت يك فيلم سياسي با موضوع فتنه 88 اعلام كرد، و بعد از آن با تلاش و مطالعه يك ساله كتب و ديدن فيلم ها و مستندهاي مرتبط با موضوع فتنه، سناريوي كار آماده شد.

قلاده هاي طلاي طالبي به خوبي فتنه را روايت مي كند، آنقدر خوب كه فكر مي كني داري مستند نگاه مي كني،‌ ماجرا از طرح ترور خاتمي و كشته سازي و پروژه ارديبهشت داغ شروع مي شود و به خوبي نقش ايادي استكبار در فتنه روشن مي شود.

قتل ندا آقاسلطان،‌قتل مردم كف خيابان، حمله به پايگاه بسيج و چگونگي كشته شدن چند نفر به دست نيروهاي بسيجي،‌ سازماندهي تجمعات و اغتشاشات به خوبي در اين فيلم روشن مي شود و تاجايي كه به قول يكي از بينندگان فيلم در برج ميلاد "قلاده هاي طلا براي جشنواره اي ها فيلم سينمايي است،‌براي بسيجي ها، خاطره"

شخصيت هاي قلاده هاي طلا سياه و سفيد نيستند، همه معترضين به انتخابات اراذل و اوباش و عامل بيگانه نيستند،‌ اما فريب خورده هستند، هنر طالبي به نمايش دادن روند فريب خوردن است،‌از شانتاژهاي موسوي تا حرف هاي صبح انتخابات همسراكبررفسنجاني و شعار تقلب بزرگ كه رمز عمليت فتنه بود،‌به خوبي در روند داستان در ذهن مخاطب جا مي افتد.

سياه يا آرماني نديدن وضعيت به رغم وجود سياهي ها و سفيدي ها موضوع ديگري است كه در فيلم طالبي نمايان است. پليس بد وجود دارد، اما پليس خوب هم هست،‌اطلاعاتي خائن وجود دارد و در عمق سيستم هم  نفوذ كرده، اما رويش ها و انسان هاي دست پاك بسياري هم هستند؛ فيلم برشي از واقعيت است.

جسارت طالبي در به نمايش كشيدن ضعف دستگاه اطلاعاتي – امنيتي كشور و ترميم ضعف توسط خود سيستم فوق العاده است. به راستي فتنه اي كه رهبري انقلاب نيز پرده از برنامه ريزي 10 ساله براي آن، برميدارد چگونه در داخل سيستم امنيتي تشخيص داده نمي شود و از آن به عنوان هيجان انتخابات ياد مي شود؟ جواب مشخص است،‌جاسوس در وزارت اطلاعات است!

در فيلم خواهر و برادري نيز وجود دارند كه يكي حامي موسوي و ديگري احمدي ن‍ژادي است. اين دو در روند تبليغات با هم كل كل و كركري دارند و بعد از مشخص شدن نتايج انتخابات باهم درگير مي شوند و دعواي مفصلي با هم مي كنند – درست مثل خيلي از خانواده ها كه دچا همين اختلاف شد- اما در سكانس نهايي فيلم كنار هم در برابر سفارت انگليس مي ايستند و شعار مي دهند.

يادم مي آيد در فيلم از كرخه تا راين وقتي يك جانباز بريده از  نظام كه براي پناهندگي به آلمان رفته، نمايش داده شد، رهبري فرموده بودند اگر اين جانباز هم در هواپيما نشان داده مي شد كه به ايران برمي گردد،‌ ديگر فيلم عالي بود.

طالبي در اين فيلم جهش فيلم سازي خود را به رخ مخاطب مي كشد و يك سينمايي با ريتم تند را به مخاطب عرضه مي كند.

البته اگر فيلم تنها بر تكنيكها تكيه مي كرد،‌اينچنين مقبول نمي افتاد و حتما اثر وضعي نيت طالبي است كه مخاطب را اين چنين به وجد آورده كه هر سخن كه از دل برآيد لاجرم بر دل نشيند.

طالبي فيلسماز انقلاب است و قلاده هاي طلايش خسته نباشيد نمي خواهد، طالبي خاطره بد فيلم هاي سياسي ضد نظام مثل زادبوم و گزارش يك جشن و ... را از دهن ما برد، اين تقريبا اولين بار بود كه پس از ديدن يك فيلم سياسي راضي و خوشحال از سالن سينما بيرون مي رفتيم.

آقاي طالبي، قبول باشد!

روز اربعین حسینی امسال بود که طبق رسم همیشگی خود جهت عرض تسلیت به محضر قدسی حضرت ثامن الحجج علی بن موسی الرضا(ع) مشرف شدم.

نماز صبح که برگزار شد، در صحن آزادی جنب کفشداری شماره 9، آیت الله علم الهدی را در حال خروج دیدم. فرصت را غنیمت شمردم و خدمت ایشان رسیدم تا سئوالاتی که در ذهنم بود، بپرسم.

به ایشان گفتم زائری هستم که از تهران مشرف شدم و چند سئوال سیاسی داشتم. اجازه دادند. گفتم شما در ایام اخیر بسیار می فرمایید که به ساکتین فتنه برای مجلس رای ندهیم، اما اسمی از آنها نمی برید و این برای من مخاطب و امثال ممکن است خوب تبیین نشود، چرا مصادیق را روشن به مردم نمی گویید؟

آیت الله علم الهدی همچنان که در حال قدم زدن به سمت درب اصلی صحن بودند، فرمودند: مصادیق را مردم بهتر می دانند و مردم ما بصیرتشان خیلی زیاد است، مردمی که نه دی را خلق کردند، ساکتین فتنه را خودشان تشخیص می دهند.

پرسیدم نظرتون درباره جبهه پایداری چیست؟ که پاسخ دادند: آنها هم آدمهای خوبی و باتقوایی هستند که زیرنظر آقای مصباح فعالیت می کنند.

فرصت کم بود و باید کلام را به پایان می بردم که سئوال آخرم را اینگونه پرسیدم: حاج آقا اگر در آینده در تهران دولیست در اصولگراها پیش آمد چه کنیم؟ به لیست جبهه پایداری رای بدهیم یا به لیست جبهه متحد اصولگرایان؟

که ناگهان ایشان با لحنی عتاب گونه فرمودند: ما به لیست ها چکار داریم! اصلا مشکل ما از اول انقلاب همین بوده که لیستی رای دادیم. من خودم به هیچ لیستی پایبند نیستم، بگردید ببینید چه کسانی شاخص ها را دارند ، در هر لیستی که بودند به همانها رای بدهید.

تشکری کردم و التماس دعایی گفتم و به زیارت مشرف شدم.

 قصد داشتم همان روز بازگشتم به تهران، این مطلب را روی وبلاگم بگذارم اما با خود گفتم که شاید گفت و گوی بنده و ایشان در شرایط خاصی بوده و رسانه ای شدن آن اخلاقی نباشد.

لیکن امروز دیدم در برخی سایت های خبری طی مطالبی و تیترهای یکسان از اظهارنگرانی آیت‌الله علم‌الهدی از چند لیست‌شدن اصولگرایان یاد شده است، خبر را که مشاهده کردم، دیدم منبعی هم برای مصاحبه ذکر نشده و تنها به لفظ "در گفت و گویی" بسنده شده است، لذا خواستم با ذکر آنچه خودم، شخصا از زبان آیت الله علم الهدی شنیدم،  این شبهه را برطرف کرده و بگویم نظر صحیح ایشان آمدن افراد اصلح و ولایتمدار است، و طبق آنچه خودشان گفتند به لیست ها و این موارد اهمیتی نمی دهند.